stat

Unfocus















Σε ποιον απευθύνεσαι;
Όταν λες
– η σκότωσέ με η άσε με στην ησυχία μου
Όταν εδώ δεν αλλάζει τίποτα
παρά μόνο τα λερωμένα εσώρουχα μας
γιατί το μόνο που ονειρεύεσαι
είναι κάποτε να βυζάξεις την ζωή μέσα από θάλασσες
Κι εμείς 
Γιατί νιώθουμε πλήρεις νοσηλεύοντας τον θυμό μας
Θυμάσαι που στο είπαμε με στεγνές λέξεις στα λαιμά
Οι ζωές στήνονται ευτυχέστερα με αυτό που δεν σκέφτεσαι
είτε αποκαλείς κι εσύ την σκέψη σκουπίδι 
είτε παμφάγα χαβούζα που τρατάρει σκύβαλα
Με τι μοιάζει
Με τι μοιάζει ο ήχος από μια πεθαμένη πραγματικότητα
όταν αναρωτιέσαι τι μορφή έχει ο θάνατος που σε χωρίζει 
από αυτό που φοβάσαι
Γιατί 
Τα βάρη των άλλων ενίοτε γίνονται τα λερά που ξεμπαρκάρουν
κι η ασάλευτη αποκαλείται ταύτην μαγεία 
να παρατηρείς έναν νου που του αρέσει η δυστυχία
Τι 
Τι Δεν θες και κρύβεσαι μες σε θλιμμένο και γενναίο οχυρό 
βρωμίζοντας την καρδιά σου με αχρησίες
Θυμάσαι
Προΰπαρξη – ύπαρξη – συνύπαρξη
Καμιά διαφορά
Μέχρι 
Μέχρι να γυρίσουμε πίσω στο μηδενικό -εγώ είμαι
και σβήσουμε το φως στο δωμάτιο