stat

Bokeh
















Εμένα μ΄αρέσουν οι ψεύτικοι κόσμοι
οι σκοτωμένες μύγες κι οι αγκαλιές
που αφήσαν σε κρεβάτια νοσοκομείων
την μνήμη τους σώα κι αλαφιασμένη
Δε υπάρχει κανένας λόγος να γράφω
πως ξερνάς την οργή σου
δίνοντας μετρημένες μπουνιές
πάνω σ΄αθώα αγκάθια ενός σκαντζόχοιρου
Δεν θα υπάρξει κάτι να κάνεις μέσα στο μακελειό
τα συμφραζόμενά και το μπουρδέλο που δουλέψαμε
έτσι κι αλλιώς
Εμένα μ΄αρέσουν οι φωτεινές ψευτιές μιας νύστας
που ζει και πεθάνει μ΄επίκληση βοώντας χρόνο όρχεις κι αίμα
μιας αιώνιας μετάγγισης για κανένα μα κανέναν σκοπό
Εμένα οι δρόμοι με bokeh μανιφέστο μυρωδιάς και σφαίρας
με κάνουν καλύτερο προδότη μιας κοσμικής σαχλαμάρας
που δεν ήθελα να ζήσω μα έπρεπε ξανά
Ίσαμε να ξέρω με τι μοιάζει το τίποτα που μου επιτρέπει
να είμαι τίποτα
Να γίνομαι αυτό που…
που δεν θέλει να ταυτίζεται με μένα με αυτόν με αυτήν
με τον εαυτό του
Μόνο να παρατηρεί ότι παρατηρείται
Γιατί είναι δύσκολο να κραυγάσεις μια συλλαβή
αν δεν ψιθυρίσεις στο αυτί σου …
«εντάξει δεν μπορείς τώρα να χωρέσεις σε μια λέξη»
είσαι η φράση