stat

Village idiot
















Ήλιε
Καθήκον μου είναι να είμαι ολονέν λιγότερο δυστυχισμένος
υπάρχοντας μέσα στις λέξεις μου
Να πληρώνω λύτρα στον σκουπιδιάρη νου
μη έχοντος να πω τίποτα για τον αγίνωτο θάνατο του
που έτσι κι αλλιώς είναι η πιο δημιουργική απάτη του εν
Ν΄αρκεί που μου αρκεί το μίσος κι η λατρεία
της οριακότητας
αυτού που με μολύνει
εξασκηθείς της ερώτησης -ποίας τιμωρίας; “
Καθήκον κι ότι περισσέψει
να γενεί η πιο σκληρή φινάλε ντροπαλή μου στύση μπρος
σε μια χυδαία προσωρινότητα και σιωπηρή αμμούδα
μ΄όλα τα παιδικά μου παίγνια παρατημένα ανάμεσα στο
αντέχω - με αντέχω της αιωνίας θαλάσσης μας
Ήλιε
η μορφή μου μικραίνει
κι αυτό τ΄ αγκαθερό φως σου
μου τάζει ένα σωμένο μανιφέστο ατόφιας ευδαιμονίας
συμμαζεύει την ασκημάδα απ΄τα ντουβάρια μιας σφιχτής τζούρας
κι όλο
κάτι δε παύει να τα κάνει όλα
λάθε πουτάνα σκέψη μιας γαμημένης στιγμής
αδιάφορης κι ανάπηρης αγάπης θηρευτό βιώμα πιώμα ξύστρο
Ήλιε
Καθήκον μου να μερέψω θα ήταν ήτοι
κάτι λευκοφόρες εμμονές που στη φορά τους λανθάνουν
και με μια στάλα τρέλας
φυγοπονούν στα πρωινά της καληνύχτας
μου ονειρεύουν σκέψεις
κατουρώντας όρθια φόνους στο κουφάρι
λες και
το αρχικό γράμμα ύψιλον της λέξης -Ύπαρξη
μοιάζει με φουσκωμένο προφυλακτικό πάνω σ΄ενήλικη καρφίτσα
έτοιμο να σκάσει στα γέλια
ζώντας πενήντα χρυσοποίκιλτες μαλακίες με το στανιό τους
Ήλιε
Καθήκον μου είναι να μη έχω καθήκον
λες και είδα κάποιον να λέει …-
θέλω να μοιραστώ
το μεγαλύτερο μυστικό της ζωής σήμερα μαζί σου
Έδειχνε με το δάχτυλο τον κρόταφο στο κεφάλι του
και με περιφρονητική θυμοσοφία έλεγε
είναι ένα - τίποτα"
δύο τίποτα
τρία τίποτα
τέσσερα τίποτα
κ.τ. λειψά μου
καθήκοντα