stat

Magic & loss
















Πάλι θα βρω λίγα δράμια θυμού
να πλακωθώ στο ξύλο με το γέρμα
να πάψω να είμαι ένας εκτιμητής θλίψης
που ψέλνει πάνω απ΄το χώμα του παραμιλητά
Πάλι θα φορέσω τα γιορτινά μου λόγια στο πέτο
κι άχρηστες σκέψεις θα ερωτευτώ
Για δύσκολα παράσιτα πάλι θα μου μιλήσω
το πόσο θέλω να ζω στο λαμποκόπημα του -αλίμονο
να κοιμηθώ μ΄ εμένα επιτέλους ένα βράδυ
στο ιδανικά μοναχικό βασίλειο του καλού και του κακού
Πάλι θα γίνω ένας τοξοβόλος χειρουργικών λαθών
που ανόητα κρυφακούει επίμονους ρόγχους να του λένε
-Γιατί τσαλακώνεσαι
Κοίταξε μας
Η γήινη επιλογή σου δεν θα σε ξεμάθει ποτέ
Δεν είναι καν η αγνή εκδίκηση από απελπισμένους μωβ θεούς
Πάλι θα βρίσω - Γαμημένο γέρμα!
Θα γίνω ο απόντας πριν καν συνθλιφθώ μες σ΄ ένα ακόμα σώμα
κι όσο μου λείπει το υπόλοιπο μου τίποτα θα διερωτώμαι
Έτσι καμώνεται η ταπεινή ευρηματικότητα μιας ακόμα δοκιμής
πάνω σε σταυρούς φιλότιμου χρόνου που μου δόθηκε
η όλα γίνονται για τη πλάκα μιας καυλωμένης ρητορικής
που είχε δεν είχε το δίκιο της
γράφτηκε για τους αβομβάρδιστα καβλομύριστους λόγους της
που γούσταρες να τους κάνεις φονικό σου στέκι;
Πάλι θα είμαι αυτές οι σκέψεις
κι ότι μπορεί να με διαλύσει αυτολεξεί
διδάσκοντας με ημίθεα έλξη πόνο κι ευδαιμονία
Ουσία –παρουσία -απουσία
Ας μου δωρίσει κάποιος ένα ρόπαλο γερό
Θα το πελεκήσω με τα χέρια μου
να χτυπώ τη καμπούρα του νου
και στα δύσκολα θα βουτάω παξιμάδια λύπης σε κατακάθια αλκοόλ
μανθάνοντας έτσι να κουβαριάζω παράξενες αλφαβήτες
δίχως δάκρυα χαράς και βούρκων
ίσα για να γίνω ο τελευταίος εργάτης στου ορυχείου μου τον σταλαμό
Ένας κωφάλαλος εργάτης
που σφουγγαρίζοντας τον ιδρώτα στο σαγόνι του
πρόλαβε να στριμώξει σε μισοάδειο χαμηλό το κουφάρι του
σε μια αιώνια στιγμούλα γης που νικιέται κάθε φορά
απ το γαμημένο γέρμα
Πάλι αξεθύμαστος
θα πιω
θα κακοφορμίσω στ΄ ανύπαρκτου χρόνου το βρακί
εντάξει θα πω
χωράω ρε!
Πήγαινέ με όπου θες