stat

Φθινόμπορω
















Γαμημένα υπέροχος Οκτώμβης
Μου είπα πως αν κλαίω χωρίς λόγο δεν είμαι καταθλιπτικός
Μοιάζει με το ρήμα
"Δωρίζω "
την ευγνωμοσύνη μου στα χρόνια του σημαίνον
κι η ζωή των άλλων δεν σημαίνει πως η Μαρία
έστειλε τον Αλέκο σε ψυχιατρικό άσυλο
κι ας του το χρωστούσε σαν θάλασσα με επιπλέουσα αλχημεία
αιώνες πριν
μα κοίτα… είναι Οκτώμβρης
Κάτι φορές αρκούν οι ζαλάδες
τα πιώματα
παρά ένας πολιτισμός
που δεν μαγειρεύει επίγειους έρωτες στου καναπέ τα μπράτσα
Οκτώμβρης και Οκτώβριος
Μήνας μ΄ ένα ακόμα άγραφο μανιφέστο κάπου εκεί …
ανάμεσα στα φρύδια
ίσα για να πιστεύεις σε φιναλίστ ποιητές κι εορτές ερώτων
να γίνεσαι ένα μάτσο σάλια σε πάτο
που δεν βαριέται καμιά υπέροχη ζωή
Τα φθινομπορα γιατρεύουν
ρωτώντας σε γιατί δεν ήξερες πώς μπορείς να σε καταπιείς
κι ούτε ξέρεις
ρωτώντας αίφνης
γιατί οι δικοί σου ερίζουν ανασφάλεια και θυμό
προς τιμή των δεινοσαύρων που προηγήθηκαν
"Μα όλα αυτά είναι σκέψεις σκουπίδια ρε φίλε"
θα σου πει ο καλύτερος οχτρός σου (νους)
ενώ ξέρεις πως κι αυτός ο νοητικός μαλάκας τρόπος
δεν είναι λύση μπρος στο "γεια σου τι κάνεις"
Ούτε κατόρθωμα είναι να αλλά(Ζεις) χωρίς να προσέχεις τι γράφεις
στο ιδανικότερο πρωινό μιας ζωής
που ξυπνάει στις δύο το μεσημέρι
τρώει για πρωινό ένα πιάτο φασολάδα και πίνει ολημερίς αυτό
που ούτε παιδιά σκυλιά κι ενέχυρα θανάτου ξενιτεύουν
την σαχλαμάρα του οχτρού
Οκτώμβρης μήνας
δυνατός σαν χειροποίητο ρόπαλο και κωλομέρια γυναίκας
για να σπάσεις την αλαφράδα και τον περίγελο του στο κεφάλι σου
λες κι η ζωή δεν ήταν όνομα παρά είναι αυτό
που δεν τηρεί το "μην αντιστέκεσαι"
στην αφηρημάδα ενός ακόμα αιώνιου φθινόμπωρου
που όλα συνεχίζουν να επιβιώνουν και να πεθαίνουν ερωτευμένα
και ατέχνως σκεπτόμενα
Φθινόμπορω κι ένας πανέμορφα γαμημένος Οκτώμβρης
χωρίς να ξέρεις γιατί
όσο τόσο δα
η επιστήμη του παρατηρείν ειπώθηκε τόσο κομψά μόνο και μόνο
για να μην τρομοκρατεί την απολυτότητα του "τώρα"
Μοιάζει με το ρήμα
"Ρεμβάζω"
ακίνητες εμπειρίες ξέροντας την αλήθεια
και πόσα "γιατί" θα μου διηγηθεί ακόμα