stat

Rhoun #2

Αλκοολική ποίηση ήταν
ένας σαπισμένος τενεκές
γιομάτος
με κορακίστικα μισόλογα
Να κλωτσάς την κόρη ευκαιρία
Να ζεις όπως δεν σε μάθανε
φτύνοντας
θωρώντας
τα σκατά ενός ακόμα σκύλου υπηρέτη
που δε τα μάζεψε το ζώο αφεντικό του
Επίγνωση της ήταν
να βαφτίζουν οι άθεοι
ένα ξυπόλητο κατσιβελάκι
που ισορροπεί
σε μαντρότοιχο μπουρδελόπολης
ενώ άλλοι
καύλωναν
με δυο μάτια
που ντρέπονται αυτό που δεν είδαν
Μοιράζοντας τραπουλόχαρτο τζάμπα πολέμων
παρατηρείς έναν αρχηγό θρησκείας
που δεν σκότωσε κανέναν
Τα σύννεφα της σκέψης που άρχονται και φεύγουν
Το αιώνιο παρών
κι ότι ήσουν
ένα σχισμένο υπερηχογράφημα τοκετού
δίπλα σε κεραίες θνητής μαλακίας τηλεφωνίας
Παρατηρείς τις στολές του ήλιου σε timelapse
Τους δορυφόρους του κερατά
Τον πύργο του Άιφελ τους
κι έναν σκλάβο ελέφαντα
μπρος σε μια τράπεζα του κερατά τους
Πως να υποκλιθεί η μαλακία
μπρος σ΄ ένα πανάρχαιο ερπετό που την ταπεινώνει
γουστάροντας
να δροσίζει την υποθερμία του σε νερόλακκους;
Και στο φινάλε μας
Τι να διδάξεις σε μια αφέντισσα αρκούδα
με θροφή ψάρι στα σαγόνια της
γραπωμένη απ' τον καναπέ σου;
Αφού
Αλκοολική ποίηση
κι επίγνωση
ήταν
ένα βρέφος που ρυθμίζετε
κολυμπώντας στα χάη της μάνας του