stat

000 266

















Βαριέμαι να νιώθω βαλτά δυστυχισμένος
Να με σώζουν προσωρινά στίχοι κι αποφθέγματα
Βαριέμαι την απουσία της σιωπής
Βαριέμαι το έτσι πρέπει
Της τσέπης τα στεγνά
κι απογόνους μετόχους της δικής μου φτώχειας
πριν τον θάνατο του εγώ της
Βαριέμαι ανέκφραστους διστακτικούς
που συμφωνούν χωρίς επόπτη τρυπίτσα
Βαριέμαι τα βράδια που δεν σε πήδηξα με τον νου
και τα pampers που θα φορέσω όταν θα πάσχω
από επινοημένες Αμερικανιές αφανισμού
Βαριέμαι τον πιτσιρικά που έλκει και τα ζει όλα
πριν την καντάδα
που κάνουμε ακόμα στη Μαγδαληνή μας
Βαριέμαι ρε φίλε
Βαριέμαι 

αυτό που κατασκευάστηκε απ' τον νου μας
και θα μας πει τα κάλαντα
μια πρωία του θανάτου του