stat

Aranech


Άκουσα βερεσέ τα χρόνια 
Πήρα στο γέρμα την ημικρανία μου
κι έκλαψα μαζί της σ΄ένα καμαρίνι
Τα θεράπευσα
Μ΄όρχι παντάναξ το εγώ
και σκάφανδρο γυναικείο το "όταν"
Ψωμοζήτησα λιμνασμένους παιδικούς πόνους σ΄ αναρχία
Αιδοία και μακαρόνια λυρικά μ΄ατάσθαλη ψυχούλα θυμικό
Σήκωσα γκρεμισμένα λάβαρα
κοπανιστά στα μάνταλα μιας πόρτας σχέσης φανταρίστικα
Είδα μετεωρίτες TDK κασέτες απάνω στο δεύτερο καύκαλο
Έπλασα δυνατά με την καρδιά ... κι οι δικοί μου
Οι δικοί μου γεννήθηκαν πονόψυχα νεκροί καρμπονάρα
Στο απόρτε είπα στα φλασκιά
Γάμα τους χωρίς καπέλο και σύμπαν
η προσευχήσου πίσω απ΄την κουρτίνα Νo 5...
Φαντάστηκα το καβούκι μιας χώρας ψυχής
να διδάσκει με κρινοδάχτυλο υποταγής
σαν τον μικρότερο ρεβόλβερ χώρο της αγάπης μας
Η Γη είπα είναι πατσατζίδικο και μπήκα
Ποτέ
Ποτέ δεν ήταν η ευκολότερη πουτάνα πολυτελείας του big bang τους
να τη γυμνώσω σαν κωλαράκι κάτω από μπερέδες κιλότες
Και γιατί
Γιατί να πιει ο κανένας
εις υγείαν της ξεκωλιάρας υπομονής της
Φτιάχτηκε από παλιές μοβ ψυχές και λούγκρες φωτόνια
Εδώ έμαθα
... ότι  θα μπει στον κόπο ν΄αναλύσει ο κάθε πιανίστας επιδειξίας της
με τ΄ ασήκωτο φοβισμένο ποτήρι του θανάτου στο τραπέζι τ΄ουρανού
θα είναι το μυστικό ραντεβού του με τη μήτρα των Χετταίων
Ο χρόνος εδώ γάμου μου δεν ευθύνεται ντιρλανταντά
για ανίκητους φόβους ζωής ομοφυλόφιλων κώλων
ακόμα
και για το συνειδητά  και πρόχειρα σκουπισμένο " γλείψε με επιτέλους"
Κι εκεί στα καλογυμνασμένα ψυχικά φώτα ξέρει
δεν αγαπιέται  μπεζ μαρς η φατρία του έσω ρους της βίωσης
έτσι όπως πουλήθηκε απ΄ τα κρεάτινα αστεία μπαρμπαδελάκια
σαν παζλ στη λαϊκή της τριχοφάγου ενσάρκωσης των
Χαλάρωσα βαλβίδα κάπου στα μέσα της φωταψίας
Είπα
Αυτό που δεν μπορεί κανείς εδώ κάτω στα φατά της μάνας γης σου
περιμένοντας τον πλατύφυλλο ήλιο του ραδικοβλάσταρου
είναι να κοιτά τις σκατόμυγες φορώντας κότινο κι αερόσολες
Να γνωρίζει πως η δευτερόλεπτη στο φως ζωή
η κουφάλα αγάπη κι ο gay θάνατος
δεν είναι .... δεν είναι
νόρμες ταρζάν κραυγής τζάμπα μαλακίας σε σκλαβοπάζαρο Βαβυλώνας
Ούτε  μετρημένες φόδρες πάνω σε νέα κορμιά ευρύχωρα
που εξουσιάζουν
της γραμμής το αίμα των χάρτινων νεκρών κόντρα στους μοβ θεούς
Νόμισα πως ζω σαν μανάρι με μπάλα φυλακόβιου έτοιμη για σουτάρισμα
μονταρισμένη σε Γη ομόδικης αγάπης πορνείο κυτταρίτιδας
Σαν κλαπέτο σε τριτοκοσμικό πάνθεον μαϊμούς φύσης μ΄άρωμα περγαμόντο
Χώρος να μάθω σαν πιόνι την παράλυτη κίνηση πριν τρακάρω
όσο περιμένουν τζιτζίκια ψυχές
να μην ενσαρκωθούν τζάμπα στα δικά τους καλεσμένα μωρά σώματα
και στο κούφιο μιας βραδινής τρεμούλας αλκοολικών
Άκουσα στα πρώτα 70 χρόνια τους
Πως η αγάπη δεν είναι η διαστολή του γέροντα ήλιου
ανάμεσα σε δυο δυνατά θηλυκά πόδια που ερωτοτρόπησαν μέσα έξω οι καπότες
και μ΄ ερωτεύτηκαν μ΄ ότι  δεν αθωώνεται σε δίκες πληρωμές
Ήρθα καλοντυμένα να ζητήσω το παιδί της
Κι η πουτάνα σκέψη ήταν γραμμές τρένων
κι  αμόρφωτη πίστη χιλιόμετρης καρδιάς
Ηδονικό σούρουπο  μ΄ αζήτητη υγρασία πάνω στο κρανίο μου
Στρωματσάδα  επίγεια ζωή του χρήμα σι κι εμετός σε λεωφορεία μέσα
που λαμβάνει Αγάπη ρωτώντας
 .... γιατί μ΄ κείνους;
Έληξα το κονσέρτο μ΄εύκολες φόλες
Μ΄αγάπη πίστη κι αυθυποβολή μαντρόσκυλη
Κατάλαβα
Πως είναι αυτό που θα πεθάνει σίγουρα και δεν θα ζήσει ποτέ
Αγάπη θα είναι ότι δεν γύρισε πίσω να γκρινιάξει για μπομπόλια Ευ
και μετά να επιθέσει αμάθεια και πληρωμές μου τράκα τσίσα και προαυλισμό
στα γκισέ της τροφικής μανούρας των νεκρών τεμπελχανάδων
Άκουσα τους άλλους τα πρώτα 70 χρόνια
Σε Γη κι απόπλους για θεά μήτρα τέλεια καληνύχτα μας
Εκεί είπα
Θα πιω ελιξίριο με λίγα λόγια και λίγο χρόνο στο μπλε φως της επίγνωσης
και τους φύρα αιώνες της νοημοταγής
Θα είναι η αγάπη η κλικ αιτία
που έφυγε
ήπιε
έφαγε
σκλάβωσε
σκλαβώθηκε
πριν τον γυρισμό στο σύμπαν της συμπόνιας μας
Όλων

(Δωρική  χοή για τον παιδικό αεροπόρο Torpy Torpedo)