stat

Nos

















Ξέρεις
Τώρα είμαι μια σκλήθρα σε καβαλημένης σέλας μπήξιμο
που ξεφτάει και μαυρίζει το τσέμπαλο σαν ένα στίξης μουχαμπέτι
ίσαμε αυτό να κόψει με φτήνια ατμομηχανή
γένια κι αχαμνά ετοιμοθάνατων διαβόλων
Θαρρώ πως στο γαμημένο τώρα πριν τον ξυπνημό
ταίζωντας με κατουρημένο χορτάρι τα ζα της μνήμης
πάνω σ΄ αόρατα σύμπαντα καλοσύνης κάμω καλά που αναρωτιέμαι
γιατί ποτέ δεν με πίστεψε ο εαυτοκράτωρ λέγοντας του
Πως μπορώ να σπάσω τους σβόλους που παίζαμε μικροσκοπικοί
σε πορνό γειτονιές όσες ζωές κι αν προσπάθησε να με βιάσει
Θυμάμαι πάντα το παρένθετο παραμύθι της κόκκινης πλέμπας
που ακάματα απλώνονταν σαν πρωτόπλαστα κρυμμένη ένωση κουτσουλιάς ουσία
με μια μυημένα ασύνδετη επιθυμία στο περιθώριο κάτι γερόντων καταθλιπτικών
Μετά όσα σκέφτηκα συνοδεία κηδειοτράγουδων
μείναν αγαμιαίες έγνοιες  κατά κάποιου που δεν υπάρχει
και κρύβεται στριμόκωλα στο " γιατί σε μένα "
Έτσι ναούμε συνεχίζω ωσάν πορνίτσα Κασσάνδρα
να φαντάζομαι πως σπάω πάγο σε βρώμικη πετσέτα
έχοντας απόκοσμες τύψεις εφευρέτες θαυμάτων τζαμπαντάν
μες στα βαγονέτα του πρώην 3ου παγκοσμίου πολέμου μας
Κι έτσι ασούμε ...  οι πέτσες μου ακόμα μυρίζουν βαρετές καπότες ερωτάκια
και μοιάζουν με αυγά μάτια μες σε μυγοσκοτώστρας ζωής τηγάνια
Το σημαντικότερο είναι πως ...
έχω πεθάνει καιρό
έρποντας μες σε πανύψηλες εντατικές πριν το θάμα ναούμε
χωρίς αλάτι / νερό καρότο κι εξελιγμένο μαστίγιο
όπως μας μάθανε τα γεροβλαμένα κατσίκια του πρέπων να ...
να σπάζουμε σβέρκα νοήματα
με σοφές του κόσμου ναυτίες σε καράβι γιου κι ευαγγέλιο το ... "μαλάκα μαλάκα"
Υφίσταμαι πλέον ως κύρης σε τρύπια βρακάκια βαρκάκια
και βουλιάγματα κρεβατιών ναούμε
στέλνοντας ευχές σ΄ αυτοκράτειρες που θα θελήσουν να πιουν
ότι βρουν κι εξαγοράσουν σε ραντεβού με υγιή περίπτερα
Πρέπει να πεθάνω πριν πεθάνω ...
Πρέπει να σκοτώσω τον νου μου και τις γαμημένες σκέψεις
με τα κόκκινα μάτια που δεν παύουν
σαν τον πόνο ενός ακόμα ασυνείδητου χωριάτη
που κάνει λυπημένο καμάκι σε θνητούς κώλους
Να σκεπάσω το βράδυ με μάνας κουβερτούλα το πηλίκο
για τον μονάκριβο πούτσο μου και των βασάνων του το ρόβολο
πριν καταντήσει με πλούσια βρώμα μετά από χρόνια μελέτης φόβων τσόφλι φωτισμένο
Έχω δυο φόβων χέρια
Το ένα στα υπέροχα κόκκινα σπλάχνα
και τ΄άλλο αριστερά στην παρθένα μας
Μια έξω καρδιά δικιά μας τηρώντας ζα σε βοσκής μπουρδέλο
που νιώθει κρατώντας κονσέρβες σκέψεις στη παστή φτώχεια
Είμαι ο φασίστας μου
Η αγάπη μου
Είμαστε οι ρήτορες μιας ερημοτοπιάς
μιας  αιώνιας τρύπας σέσουλας και μανιβέλας σαν γίδια των θεών
ίσα βάρκα που και που να νιώθει το κουφαράκι κι ένα...
Σ΄αγαπώ και μη εξαιρετέα ακατάλληλο για ενηλίκους στη δήθεν τσόντα
με τα κρυφά μούσια κι αξύριστα σημεία του κολποπέους
Με κεντράρει μια παπάρα λειψή ενός  περιοδικού άθεων πρωτευουσιάνων
Αυτοί  / ώγε / εσύ /  κι οι ανεξίτηλες κλαψούρες παιδιών
θα πιούμε κάτουρα από πλαστή ουρήθρα αλλοεθνών
για μια ένοχη μύγα πάνω στο δέρμα του σύμπαντος
 που θα σιωπά κράζοντας ...
"... ίσως δεν τα καταφέρεις σήμερα
Αύριο που τελειώνουν τα εξεισιτήρια
θα γεννήσω τις προνύμφες πάνω στον νου που πρέπει να φονεύσεις"
Και να πάνα γαμηθεί το γιατί
Είμαστε το γιατί ...  είσαι το κλαψιάρικο φωνακλάκι
ενός προαύλιου σχολείου που μας έκλασε /μας φόβισε / μας αγάπησε και μας βγάζει ακόμη
τζάμπα μαγκιάς κωλοδάχτυλο
Και μη βγάλεις μιλιά πριν το απολαύσεις και το κρίνεις με συνείδηση
γιατί ... πριν θα πεις .... 
Δώσε μου μια .. μάνα με Αλτσχάιμερ που σκούζει "καταπλήσσεται με μη νου"
ξέρεις...
Άλλη μια απ΄αυτές τις  απώλειες που ζητά ο λομπούτης νους
μες την σαχλή δοκιμασία του υπνοβάτη κοσμοαλμπάνη
Και μα ...
και τόσες χιλιάδες χαρτιά για να μας πονέσει η δύναμη του τώρα και ... κλπ...
Ο πόνος με κάνει να ξαναζήσω αυτό
σπάζοντας λεκάνη για το ξ΄αυτό
που δεν αντέχει το συκώτι κι ο μυστακοφόρος ήλιος πριν την δύση
ενδεχομένως και τα μαλακά μόρια μιας παχύσαρκης φίλης
η ακόμα ακόμη κι ο βαρώνος τρόπος να κόβεις τα νύχια σου
Ντροπή έφεσης αυτών
Σέβας και θόρυβος μου
Ενίσχυση αθώων περιστάσεων μου πριν το μονοπάτι
χωρίς τις υπέροχες τζίγρες με τα σκονισμένα βατόμουρα
Ήμασταν χαρτιά θα δεις χωρίς ξεκαυλωμένο πριν
Λες να συμβεί με πέντε ευρώ μετά
Ήμασταν χώρος και χωριά γεμάτα βασιλείς κι αγάπη
σαν τις ξεραμένες πέτσες παρατημένων φιδιών σε λιοπύρια άσφαλτα
και μιας αποτυχημένης ηλιοθεραπείας φαγούρας του γαμώ τα πάντα
Είμαστε ο καιρός που αλλάζει τα σκατωμένα του βρακιά
στη δύναμη του "τώρα" ναούμε. / ...