stat

000 254

Έτσι
Σαν πουτάνα τσεκουριά κανενός δρόμου
Σαν αθάνατη γρίνια λωτοφάγων
Σαν χαλίκι πιωμένο εγωμάλαγμα σε παλαβό κάτεργο
Σαν πόλεις μες σε χώρες
Το κλειδί ήσαν οι άνθρωποι
Που πνίγηκαν μες ένα κουτάλι φαγί
Κι η πόρτα
Ήταν το βιος του "όχι" και του "συμβαίνει"  
γι΄άφεση
στα παχυλά ρημάδια μιας ψυχής 
και τα σκιερά κουφάρια
Ότι κακό εδώ
Θα λάβω
Ότι καλό εκεί
Θα με κατρακυλάει
Κι η σάλτα χάρη της μήτρας του μικρότερου φόβου
κάποτε θα γίνει υπέροχη χιονόμπαλα
Μες σε καλύβι απνεύματων σύκων
και μιας λαμπερής σκάφης.