stat

΄Άντε ρε!
















Άντε ρε!
Μέτρα μία μία τις παραιτήσεις σου
και κάν΄τες πάλι εμετούς εαυτούς στη λεκάνη
Εγκεφάλου αναγνώσματα σε χρόνια και μέσα λειψά
Μάζεψε τα ορφανά τρένα των ματιών σου
κι ότι σ΄ έκανε να κλαις
σαν Αφρικάνικο jazz μωρό
με πόρνες κρούσεις στο ταμπούρο του έρωτα
που σφάξαν αγάλι οι σκλάβοι
Άκου ξανά τη μελωδία του φιδιού
και της σώστρας αυτολύπησης το τραγούδι
πλάι στο "όχι" σου
Παρατήρησε τον leader ηδονοβλεψία εαυτό
που μαλακίζει τρόπο
να μην τρελαθεί τάχατες
μέσα και μπρος στις αυτοσχεδιάστρες τράκες της καρδιάς
Κι άφησε να κουτσοπίνει το τσερβέλο την ρουτίνα ορρωδία
Να ξεμάθεις στο τι
Τι πληγή μάτωσε η πιο σπουδαία κλειτορίδα αγάπη σου
βολτάροντας σε χαρέμια ζωές
Κι ας την να αυνανιστεί με το αίμα σου
Με χαλάζι  και νέκταρ από πανέξυπνα χόρτα
στο ξημερωμένο σπέρμα σου γύρνα
Χρόνια απουσία
και χάρισμα
θα μετρήσεις στον τάφο σου
για να μην τρελαθείς
Κι αυτό που φίλιωσες
θα σε φυλάει
απ΄τους φόβους των παράλυτων κοπαδιών
Δυστυχία εντέρων κι εθισμένη αγρύπνια θα είναι
Κατάβαθα στης ψυχής τη βρώμα
Σάπιο μήλο υποσυνείδητο
Ξεχασιάρας ζωής φωνή συνήθειο
Χρόνια καλοπλυμένα με σόδα λάδι και νερό
Μαύρα κάρβουνα εαυτοί θα είναι
Ρέντα στου πατέρα αέρα την πληρωμή πριν γιατρευτείς θα είναι
Έχεις το κόκκινο μήλο σε χούφτα μαλακία γραπωμένο
Τους χορτασμένους φόβους έξω απ τον στάβλο της γιαγιάς σου
να κάνουν πάρτυ νηστικού  έρωτα
Άντε ρε !
Στο σκουριασμένο σου μνήμα τη λύπη ταύτιση προσκύνα
Μπρος σε νεκρά παλληκάρια κι οστεοφυλάκια από μπετόν
φυλάκισε κοκάλινο νόημα
Γιατί  πρέπει να ζήσεις 
Ότι γουστάρει η ψυχή με δόσεις
Κι όταν ξεχρεώσεις 
θα ξέρεις 
Γιατί οι φονιάδες των εαυτών τους 
δεν κοιμούνται νωρίς 
και παραφυλάνε 
τους φόβους των τυμβωρύχων τους