stat

Embria konscio
















Η επιγραφή έλεγε ...

"Να φοβάσαι
του διακονιάρη το ζητούμενο μου"

Το ίδιο βράδυ
η χλόη του νου πατήθηκε αμού γραπτά
με μια λατρευτά μανιοκαταθλιπτική γυναίκα αρωγό ζωής
και μια εξίσου ασύδοτα αυτοκτονική
με σπαστική τετραπληγία πόνου ποιήτρια
Κι οι δυο τους ήταν ανώτερες,
απ' τη μεσότητα της ελεημοσύνης των υγειών νεκρών
Μη θέλοντας ν΄αναλύσεις το γιατί στη ρεκλάμα
αφού οι τζάμπα μαγκιές του αρασέ της
βγαλμένες
απ ΄τα "βολών λαβέ" των προγόνων μας
δεν σου περισσεύουν
υποθέτεις
ζώντας το ζητούμενο σου
Αφήνεις όντα
να ξύνουν του θανάτου την πλάτη σου
με ξεραμένα νύχτας σάλια στο πρωινό μαξιλάρι της ζωής
Μέχρι που καταλήγεις
με κάτι λίτρα ξεροσφύρια άλλοθι την βδομάδα
να σου αρκούν
για να τραβάς πιωμένος
τα πλαστικά πιστόλια απ τις θήκες της παιδικής σου αποκριάς
Να ερωτεύεσαι τον Ιησού που σ΄αγαπάει
και κάθε νέα χρονιά σε παίρνει μαζί του
ξεναγό
στου Γολγοθά των ζωντανών τη σύναξη
Εκεί σε βάζουν να μιλάς με  Ρωμαίους φονιάδες
σκύβοντας το φρεσκοξυρισμένο γρασίδι του κεφαλιού σου
μπρος στο σκοτάδι που τους ηδονίζει
Κι επιτέλους
συναντάς και τον  80χρονο πατέρα σου
που σου είπε λίγα
μα τόσο ξεσκισμένα λόγια ...

 " Εμείς θ΄αποθάνουμε....
κοίτα να ζήσεις με τ΄αδέρφια σου αγαπημένα"

Λίγα λίτρα ....  "εγώ"
Λίγα λίτρα.... ακόμα πατέρα
Για να λέω πως
θ΄αγαπώ και θ΄αδιαφορώ
το ίδιο για την αιτία