stat

Ο Θράσος η Φούσκα ο Ιdefix κι οι ανόμοιοι
















Είμαι ένας τυχαίος σεντονογράφος
όμοιος με γέρο σκύλο
που ποτέ δεν τα παράτησε για άλλο ένα μουνί
ένα παχνί σπιράλιας κατάθλιψης
ένα παγκόσμιο καρμπόν φλέβας εγώ που πεθαίνει
Κατάντησα
να θαυμάζω την σκουριά
μιας ακόμη γέννας ενός κατ' άδικου ανθρώπου μου
Να μιλώ με κατάλευκη έννοια μ΄ ένα θαυμάσιο 10χρονο ζώο
που του τρώνε το κόκαλο και δεν βγάζει άχνα
Το κάνω με ρίγος γαβγισμένης ψυχής
όσο το " Εσείς"
θέλει να γρασάρει με σπαστό σαγόνι και τσίγκινο βρακί λαϊκής
κόσμους που δεν γνώρισε
Κάντε το αν αντέχεται
με placebo ύφος δαρμένου ζώου από το "εσείς" όμως
Και λόγια
λόγια μιζέριες επί τόπου και με τρόπο κόπο κατώτερου ανθρώπου
Βρείτε εμετούς
και κάνε τε ένα βήμα μπρος και δυο πίσω
Επειδή  χθες
μια καταθλιπτική  γάτα περνούσε κάτω απ τα πόδια σας
και σας πήρε πρέφα
Και κάθε 15 στις 12
εμείς τα ζώα θέλουμε να μπαίνουμε για ψυχοσέρβις
ομοφυλόφιλα ζητούμενο
Επειδή το πρωί σας είναι η νύχτα μας
κι οι νόμοι των ανθρώπων υπάρχουν
όπως καπότες
Τις χρησιμοποιεί εδώ κι αιώνες ένας σφιχτοκώλης Λάκης θεός τους
Αυτό έφταιξε
Δεξί μάτι με Κλεοπάτρα φθορά τρίχα μέσα του
Αυτό φταίει
Και στη πιστή ουρά του Θράσου  τι νιώθεις διαβάζοντας τούτο
Είμαι ο λάθος μποξ Βιβέρ σου
και το "εσείς"
ο  αναγνώστης μου με τις γνώριμες γραβάτες εμμονές
Ο κόσμος θα συνεχίζει με καρούμπαλη στύση παίζοντας
τα ίδια κονσούμερ τραγούδια του σε τζιουκ μπαξέ με 45αρι πιστόλι
Η τηλεόραση σβηστή
δολοφονημένη
Και το μόνο που με νοιάζει
είναι η βασίλισσα του άλλου κόσμου μου να ξεκουρά(ζει) τις ενοχές της
Κι οι δυο αόρατοι φίλοι που μείναν
να  καταλάβουν
την μυρωδιά της μασχάλης
ενός ακόμα φρεσκοβαμμένου σεντονιού ποιήματος
5 και κάτι ξημερώματα
τρώγοντας χημείες 
κι ο Ιdefix έξω απ την πόρτα δεν ξέρει γιατί πονάει
γιατί κάποιοι τον χαϊδεύουν
και το "εσείς" του σπάει τα παΐδια στο ξύλο
ζώντας αυτό
που παγώνει αμήχανα ψυχιατρικές συνεδρίες πολιτισμένων ψευτοπιθήκων
Ίσως πλύνεις τα δόντια μου σήμερα με φιλάνθρωπα μανιφέστα
ίσως όχι
Γιατί  πρέπει ν΄ αγκαλιάζω το άπειρο των σωμάτων μας
που γνωρίζουν που θα ταφούν
Χθες ευτυχώς
έβλεπα ακόμα τη στρογγυλή λάμψη
με το αυτοκινητάκι που χάνεται μες στον κύκλο του ματιού
μπρος στο λατρεμένα νοσηρό που αγαπώ κι απαγορεύεται από ψυχιάτρους
κατεβάζοντας το στόρι του νου
Κι η φούσκα έτρωγε τ΄αποφάγια πάνω στο τραπέζι
μα ήξερα...
" μα τον Φύρερ θεό του.... "εσείς"
πως μπρος στο βλέμμα μου και στο στειρωμένο μουνί της
τι παίζει σαν κασέτα
Ήξερα το τι θέλω
και τι δεν μπορώ ν ΄ αποδείξω
στη γάτα
στα σκυλιά
στον πίθηκο εαυτό μου
.... κι όχι στο "εσείς"