stat

Tej zaum

















Κι αφού δεν κατάφερα να σε σκοτώσω
με τσιγάρα λιώμα και ποίηση
δε θα σκοτωθώ βολετός
Έτσι 
Για να έρχονται οι φώτο μιας συμφοράς
που με φαντασιώνουν με υλικό ταπείνωσης 
γι αυτό
απ΄αυτό
που φαίνεται ντούρα και δεν είναι ζωής βρακί
Δε μοιάζει έστω με γλυκό σπέρμα γυναίκας 
στο στόμα φρεσκαρισμένου λάκκου
Μάης μήνας
Νιώθω ηγέτης του "Έχειν κι εκμηδένιζε"
είτε γιατί βρήκα λατρευτικό παιδί συντρόφι
είτε πέφτω εύκολα σε HIV κατάθλιψη 
η γιατί δεν με πληρώνει κάθε μήνα η εργοδότρα ψυχή
Δίνω φιλιά στα μαλλιά της σιωπηλής μου αγάπης
κι ο φαύλος κόμπος δένει φθόγγο κύκλο
γύρο πίτα απ' τον κάδο εαυτό της μούχλας υπομονής του
"Κουράστηκα να φοβάμαι "
Μάης γεννάθλιος
Πρεσβεύει το...  " μην παλεύεις"
Ένα ακόμα τελευταίο χαρτί 
να ξεθάψω αθώα σκουλήκια μες απ΄το χώμα της σκέψης
Έτσι κι αλλιώς
Το φαινόμενο του " μπας και" 
δεν είναι δικιά μου ανακάλυψη
Ούτε το γιατί χαϊδεύει κάτι άχρηστο χρόνια αμόνια
και το ξερνάει με άχτι λιποθυμώντας κάποτε μπας κλας
Ομοφυλόφιλα συμπεράσματα είναι όλα
κι εμμονών φυγείν 
ανίκατε μάχαν απόμολης πόρτας σκέψη
Μάης προικοθήρας
κι ακόμα εδώ λακισμένα μου αδέρφια
με σκουριασμένο σουγιά 
αποκυρήτω το "δεν ξέρει κανείς πως να στηρίξει τον ξυλοπόδαρο τρόπο 
να μην υπάρχει στο υπάρχον "
Κανείς αν πει
Αν πει " φοβάμαι " θα συμβεί σύμπαντα φορές
Αν πει μην παλεύεις " αργά θα σιχαθούν με βρισιές τα νηστικά χτικιά
και θα σαλπάρουν με τρύπια σώβρακα πανιά για άλλο τυχερό σώμα
έτοιμο για την μάταια πυρά της έφηβης αιωνιότητας"
Μάης
Μοντάζ ένοχων παραφύσιν πορνό εικόνων
Μήνας εποχή 
Πέρας σ΄ ότι παλεύει μια χέβι μούραλ Τσικνοπέμπτη εκστρατεία
Για χάρη "ενός εις υγείαν"
που δυστυχώς ακόμα με μαθαίνει να συζητάω 
με τις ψαροκόκαλες everyday & night εμμονές 
Του μικρού κι ενήλικα νταβατζή δήθεν Σπαρτιάτη και Σπαρτιάτισσας 
Μάης υπνοβάτης
Όσο δεν  ξέρει κανείς
Τι υπάρχει κάτω απ την επικέ κουβερτούλα του "αυτό"
Που αντιστέκεται
Κι η φαυλότητα συνεχίζει να φοράει πουά παπιγιόν
Κι είναι 
Είναι ο έλικας που σκάβει στ΄αποκαΐδια των τσιγάρων 
Μάης τάδε
Για να γουστάρεις να περάσεις χαλινάρι
σ΄ αυτά που θα σε κάνουν να χαμογελάς μεθαύριο
Μάης  του " Ο " μικρον
Κι ως τίποτα νοώ πως
Ίσως φταίει ο χειμώνας που μου πάγωνε το δεξί μου πόδι χρόνια
Ίσως ευθύνεται η υγεία 
που κερδίζεται με τα σκουριασμένα εμμονικά χρόνια καρφιά
και τα σαπισμένα κόκαλα των κρεβατιών που κοιμάται μια κλικ ζωή
Ενδεχομένως 
η άνευ όρων παράδοση στο τετραπληγικό αδιέξοδο
Πιθανόν και το πολύτιμο της λύτρωσης  
αυτοκρατορικό μηδέν της παλιννόστησης
Μάης δικαστής
Κι ας μην φταίξει το πότε αργοπορημένα φωτισμένο με στανιό
ως παρακείμενο πολύτιμο καλούδι των μιλιουνιών σκόνης μπροστά
Κι ας σκιρτήσει λάμνοντας η ψυχή μας για τις φοιτήτριες των τρένων
με τα σπυράκια εχθρούς των ψυχών των
Μάης τελικά
Κι αν ποτέ με ζωγράφιζε κανείς πλανόδιος αλήτης ζωγράφος
ξέρω πως θα μου χάριζα 
την πιο ζηλόφθονη εικόνα  
των πιο κουραστικών θανατοποινιτών  και του κακόφημου ποτέ τους
Είναι αυτοί κι εγώ που λέμε από μέσα μας πριν την ηλεκτρική ...
" Παραδεχτείτε το αναστάσιμοι μασίστες φασίστες 
 για να ξεπλυθούμε χωρίς ελπίδα 
και μεταφυσικούς εμετούς στο φινάλε με  καλοραμμένες τσέπες ψυχές
πρέπει να σκύψουμε κεφαλήν προς τα καύκαλα των black holes
που έτσι κι αλλιώς λίγα χρόνια πάνω λίγα κάτω θα μας ρουφήξουν όλους
Πως και γιατί νομίζεται πως μας απαλλάσσεται έτσι εύκολα απ το εγώ!"  
Μάης 
Άλλος ένας ανθηρός σώστης μήνας χωρίς καμπινέδες μνημόσυνα 

Ξέχνα το