stat

Risposta


Σύντομα θα μπορώ να σου γράφω για τον τρόπο
να νικήσεις  το "τίποτα"
Του εαυτού
Ξέρεις...
Πιο πάνω απ τον ουρανό του μπλε υπάρχει το αφόρητο "πάντα"
που δεν καύλωσε ποτέ να γνωριστεί με εραστή ερασιτέχνη άνθρωπο
και κάτω  απ την σκεπή των αγέραστων δακρύων της βροχής
στο τρόφιμο χώμα της μάνας που κάνει πλάτες ζωής στους ερωτευμένους
οι τιμωρημένοι από εμμονές ρωτούν ακόμα ....
"Ποια ανίκητη θάλασσα  υμνούν οι ζωντανοί  θεριστές ;
Το αδέσποτο υπόλοιπο
αναρρόφησε στον ύπνο του την ετοιματζίδικη επιστήμη
και μια Σωκρατική απάντηση...
"Τι αποδείξεις μοίρασε η φάρα των κάθε λογής πιθήκων ; "
Και τα 2 της πορείας του αληθινού θεού ήλιου
ήταν βαμμένα με φρέσκο αίμα έμμηνου ρήσης μιας γυναίκας
που δεν έζησε ποτέ  πάνω σε κύκλους πλανήτες  ύπαρξης
Ξέρεις τι δεν συμβαίνει ;
Καταμεσής μιας διασταύρωσης σ΄ ένα χωριό
δεν συναθροίζεται η μέση ζώνη σκέψη κι η άχυρα παρακμή
το δασκαλεμένο "εξάπαντος" κι ότι γρασάρει άπλαστες μνήμες
Εδώ .. τώρα, ύστερα
μια σακούλα με χάρτινο κατιμά δεξιά θα δεσπόζει
και θα μου γνέφει να σου γράψω τον τρόπο,
όσο ...
Νότια, τα τηλετίποτα μουστάκια πουλάνε  σε υπνοσακούλες
βελουτέ γράμματα χρονοχρέωσης 
Όσο βόρια
γορίλες χτυπούν με φόβο ατίμωσης
τις γροθιές στο αποτριχωμένο στήθος τους
Κάθε ερώτηση ... και μια σύγχρονη δυστυχία
αλάτι σε κατάδικες πληγές
Κάθε απάντηση ...  και μια αναλφάβητη κρουστή εφεύρεση
πάνω στης G - ευαίσθητη περιοχή  αναμονής που συντριβανίζει ξαλάφρωμα
Μια στούφα δανεική
μαύρη σαν ψυχή  λίγο πριν το χολ μου
θα απανθρακώνει  κι άλλες προσπάθειες που γεννήθηκαν απ΄ το ψαχνό της φυλής
Ένα  ποτήρι κρασί στο δεξί  για αντικαταθλιπτικές ανάπαυλες
κι ένα τσίγκινο τασάκι τσιγάρων αριστερά θα συντηρεί την ηρεμία
Ποιήματα ήταν οι απαντήσεις στο τίποτα
Ίσως και μια παρθένα  γυναίκα που νύσταζε και κατανοούσε
γεννώντας χελώνια εξέλιξη
Ποίημα πια ... είναι  μια πορτοκαλί μολόχα που κάνει τη μνήμη να ξεχνά
ποτίζοντας το σάλτο της σκιάς
που δεν υπάρχει κι επιμένει
στο κάσωμα της πόρτας
που  θέλει να  βλέπεις
το δήθεν  καφέ των απανταχού σε 3D  λανθάνουσα σύγχυση
Χώματα λόγια
ουρανοί του μπλε
κι "αυτό"
που απαντά
μικροκοσμικά, σφιχτόκωλα για τα σκουπίδια του ευατού
μ΄ επίθετο σπίτι και βολή
που συμμαχεί
για να συμμαχούν οι απαντήσεις για πάρτη του
Μάθε ν΄αποδέχεσαι το τίποτα του ευατού μωρό μου
και σταμάτα
να πηγαίνεις φασιστία κόντρα στον πόνο 
Μ΄ αυτά περιφρονούνται οι  έμμονες βλάβες
του τρόπου
της νίκης
του επικινδύνου
τίποτα
Του εαυτού

Ότι περισσεύει λέγεται με το στανιό ζωή