stat

September 10 2011, 9:31:14 PM poem


Εδώ
Στη σφαίρα του πρωτόγονου πιστολιού
η σκανδάλη είναι το ανεκτίμητο
Αυτή μου έδωσε μπαρούτι
να μπω σε κωφάλαλα λεωφορεία
να βγω από μοβ τρένα
Ξέρεις τι έχθρα και τρόμο έχει
να μην θέλεις να ζεις ότι όλοι καθημερινά;
Παρωχημένο
γνωστό
σκοτωμένο για χώμα
αυτό το ταξίδι
κι ιστορίες  ξανά
τα έργα ξανά
τα δυσλειτουργικά ξένα
τα φονικά ξένα
Εδώ κάτω
Γνώρισα τυχερός 
τον πράσινο άνθρωπο
το λευκό δέος
την μαύρη ασημαντότητα του
Γυναίκα ήταν
Την ονομάτισαν
την έβαψαν σαν μια μπλε σφαίρα γη
την έντυσαν με λύματα
και την έσυραν καλοντυμένη
στο ξενοδοχείο "κόλαση"
Κι αν χρωστά η ψυχή στους καφενέδες
και λύνεται
στα σαλόνια της μικρόκοσμης ευημερίας
ότι κι αν διαλέξει κανείς
λέγεται ευτυχία
Μισό λεπτό αναμονής
Αιώνες μετακόμισης
Η δική μου
λέγεται λουλούδι
Βασιλομήτωρ
Πάνδημο θέρος
Άπονος τρόπος
Λατρεμένο "έι!"
Έι!
8 χρόνια ακόμα υπομονή
Μη κοιτάς τα μελαγχολικά φτερά μου
Για σένα φύτρωσαν