stat

Αφιλόξενες ομοιότητες


















Μοιάζω με τον Κώστα
που κάθε φορά που τον συναντώ στον δρόμο μου λέει...
" θα πεθάνω φίλε δεν είμαι καλά
με πονάει το συκώτι μου απ το πιοτό"
Έτσι θυμάμαι κάθε φορά όταν τον βλέπω
τη στιγμή που αποφάσισα ν΄αγοράσω μια γερή καπότα εισιτήριο
από τον πιο φτηνό θεό της αγοράς
Κι είπα έτσι να γαμήσω τον εαυτό μου
για να δω αν έχει στυμμένο σπέρμα το ψεύτικο παραμύθι
Γάμησα καλά
έχυσα στον κώλο μου ότι αντιλαμβάνεται η δυστυχία μου
κι έμαθα να βγάζω τα σκατένια διλήμματα βόλτα κάθε τόσο 
μακριά από ανθρώπους που δεν σε αφήνουν να αυτοκαταστρέφεσαι
Έτσι δραπέτευσα απ΄ το "κάτι"
που  ζει σε αφόρητα βρωμερούς περιστερώνες
κι υπερπολυτελή κοτέτσια για 70  -  80 νεκρά χρόνια
κάνοντας μασάζ στο κομμένο μου χέρι
πριν την υπογραφή συμβόλαιο με ψευτανθρώπινο μελάνης αίμα
Μοιάζω με τον Σταύρο που μες την κοσμάρα του αγνοεί τον νόμο
κι ακουμπά τη πόρνη μυρωδιά της παρανομίας με ταξίδια κι αγνή καυλιάρα ψυχή
Έτσι νιώθω κάθε που τα λέμε στα παγκάκια πως αγόρασα ζωή σε λάθος χώρα
δίπλα  στο " άρπα όλα"  με παρμένο σασί και πούστικες προσπάθειες τσολιάδων
να δουν το κατουρημένο βρακάκι της γυναίκας Τσικνοπέμπτης
Και  τις ορέξεις του τύπου
που 9 στις 10  των 90.000.000 εκατομμυρίων λέξεων της Ελληνικής....
είναι ναούμε ασούμε ξέρω έχω ντάξ πλάκα κάνεις και διάφορα άλλα γραφικά σκατά
Όλα φυσικά αμερικάνικες γιάρδες πιο ψηλά από το καλλωπισμένο κοτέτσι του γείτονα
Οι άνθρωποι σήμερον δυστυχισμένοι κι η ματαιότης ηγεμονίδα πουτάνα
Νίκες σπάνιες
Μοιάζω με τον Θωμά παιδί του Παίσιου και αυτοκαταστροφικό μοναχικό κουφάρι
Γιατί
... γιατί κάποιοι ιδιαίτερα αταξινόμητοι άνθρωποι φοβούνται τόσο πολύ να ζήσουν
το "πέρα από" στο μυαλό τους
που επικαλούνται βοήθεια απ' τα βουνά της παιδεμένης πίστης
στο όνομα του ουσιαστικότερου όλων..." την υποβολή της έλκουσας σκέψης"
Έτσι πείθομαι κάθε φορά που του χτυπώ τον ώμο στα πεζοδρόμια του "εγώ"
πως και γιατί αναγκάστηκα κι αγόρασα θανάτους απ τον χασικλή φίλο νεκροθάφτη
Κι αφού σταμάτησα να σκύβω κάτω απ' το βρακί μιας όμορφης χορεύτριας
ερωτεύτηκα μια στοίβα ζωής εαυτούς γιατί επαίνεσα το τίποτα που κατανόησα
Κι υπέθεσα πως ότι νεκρό υπήρχε ανάμεσα στα σκέλια μου
απλά ήξερε να κάνει επαγγελματικές πίπες στη χώρα των κοτετσιών
και του στροβιλισμένου κομπολογιού της μιας χάντρας
Αγόρασα και δισταγμούς από εκλεκτούς που τα βρόντηξαν
επειδή κάτι κεφάλια μείναν απότιστα χώματα αιώνες
και δεν με παίξανε στο κουτσό παιχνίδι τους
Αγόρασα ΙΔΨ για χάρη του " Πάρτο προσωπικά... ειδάλλως...
Άντε γαμήσου μπουρδελάκι μου με τις σοφές σου πουτάνες"
Αγόρασα "Εγώ"  που δεν με άντεξαν άλλο
Αγόρασα "εσύ"  οδηγούς της επιβίωσης μου
μπούσουλες  του  κάρου με τ΄ ανίκητα μικρόβια στον άπλυτο θώκο της χέστρας ομορφιάς
μεγαλωμένος ανασφαλής δίπλα στον φασισμό των παράξενα και λαικά ατιμώρητων
Όσο αγόραζα έλεγα..." Έτσι κι αλλιώς γονατάει ο μέσος νους με κοπριές κι επανάληψη
Ότι έρχεται φεύγει σαν σάπια πληγή που σηψαιμεί στο λίγο"
Κατάλαβα πως η ανήκεις η κλαις μάταια με το αγαπημένο σου σκουπίδι
Κάποτε κόπηκα στο βαθύ ξύρισμα των τριχωτών ονείρων μου
Πήρα τηλ στον αδερφό...
"Δεν μου άξιζαν όλα αυτά ρε Bob του είπα"
Εξαρτάται τι βλέπεις μου  απάντησε
Αν βλέπεις πιο καθαρά το στομάχι και το καυλί δεν ανήκεις σ΄αυτό που ξεφοβίζεται
Ακόμα κι αν βλέπεις πέρα απ την ζωή είναι μάταιο γιατί η μοναξιά της σε τιμωρεί
μέσα στο πλήθος της άπλετης νεκρώσιμης ακολουθίας του..." έχω....;  οκ"
Ανήκεις μόνο ελπίζοντας πως έχεις ξεμπερδέψει με τα λόγια πατεράδες φασίστες
τις κατοχικές μανάδες και του ήσυχους παρτάκηδες
σωσίες των παιδιών μιας εκ γενετής δυστυχίας
Θυμάμαι τότε που 
Έστριψα στο επόμενο στενό κι άρχισα από τότε να χαρίζω
ότι σαβούρα αγόραζα τόσα χρόνια στο σώμα μου
Δύο είναι τα ψυχαναλυτικά τινά
Η τιμωρείς το έξω σου τουτέστιν τους ανθρώπους
η το μέσα σου σημαίνει εαυτόν όταν οι υπαρξιακοί σου φόβοι επιμένουν χρόνια
Έτσι έγινα έμπορας της ψυχής μου χωρίς αγοραστές
χωρίς να μ΄ απασχολεί το γρήγορο κέρδος
Πούλησα μνήμη και βοές  μαλάκα μου
Πούλησα το ένα που  νικά την μάταια συνουσία
και το άλλο που σκλαβώνει την θεραπευτική μιας αθώας Καλέντουλας
Πούλησα στον κόσμο που πάρθηκε ζει κι ενάγει με την δύναμη ζωγραφιστών χαρτιών
για ν΄ αγοράζει κατευθυνόμενα σκατά κι όχι της φύσης και του θανάτου του
Τώρα μοιάζω με τον άνθρωπο ελέφαντα
χωρίς κανείς να παίρνει χαμπάρι το πόσο μεγάλο κι απαίσιο κεφάλι έχω
Τώρα μου έμεινε λίγη ψυχή φυτού κι αιθέριο έλαιο κοντραμπάσας άχτιστης ακόμα τρέλας
Και πέρα απ την αλήθεια μου ίσως το μόνο που δεν πούλησα ακόμη είναι η θλίψη μου
που δεν περιμένω να γίνει χαρτοπόλεμος στο φινάλε μιας ζωής ανθρώπων
που  γάμησαν την ψυχολογία του επέκεινα των λίγων φίλων μου άθελα χωμένοι στις εμμονές τους
Αυτό είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που συντελείται ακόμα
που ούτε πουλιέται ούτε αγοράζεται
Πάραυτα
Επειδή δεν έχω τίποτα να πουλήσω και ν αγοράσω πια
φροντίζω μόνο να ποτίζω το σπάνιο λουλούδι μου που μοιάζει με αγνό σαπούνι
μένοντας μακριά από πολυεθνικά εγκλήματα
Εδώ στο σήμερα των καλύτερων κοτετσιών απ' του γείτονα
κι άφθονα "ευχαριστώ" πριν και για το τέλος
Ησυχία στ' αυτιά περιμένω τώρα
Σπουδή πετσοκόφτρας μνήμης
Να περάσει κι αυτό το δίμηνο και να ΄ρθει η ώρα
που θα μ' επισκεφτεί ένα ακόμα όριο που γιατρεύει το σώμα
το μυαλό
και το αγιάτρευτο των φίλων