Όταν το βράδυ ζωγραφίζει πάνω στο δέρμα δεξιά... δίπλα στο συκώτι
η μέρα ευωδιάζει λαθεμένη βρώμα αριστερά... πάνω απ τον νεφρό ...
και τα 12 επινοημένα
σπρώχνουν σε γέννα κρυφές καρικατούρες έξω στα γελοία φώτα
τότε ...
Τότε είσαι κάτι στην κλίμακα του τίποτα
Άστο να κυλήσει...
σαν εύηχο κάτουρο στην μολυσμένη τρύπα του σπιτιού
Άστο να κυλήσει...
σαν εξέχων πόλεμος εδώ κι αιώνες
και μάχη μέσα ...
Άστο να κυλήσει...
δίπλα σε πανάκριβους μαλάκες σεκιουριτάδες της ζωής
Άστο να κυλήσει...
καβάλα ...
σε one night stand φιλενάδες με καρκινοπαθή βυζιά ...
και στάμπες κάτουρου σε βουναλάκια καύλας
Άστο να κυλήσει
... να πλυθεί ...
στα 19+ γράδα των σταφυλιών
με την κλεφτοκοτιά του χωριού στον οισοφάγο
Άστο να κυλήσει...
Τρώγοντας ψωμί ,ζάχαρη και καφέ στα τυλιγμένα πόδια
μιας παλιάς γυναικείας φούστας
Να θυμίσει πως.... είναι σούρτα φέρτα ο τρόπος να τρέχεις
σαν παραπληγικό ρουσφέτι
Άστο να κυλήσει...
Όταν δεν πιάνει η μαγγανεία...
κι υποφέρει λιγότερο την μετριότητα του χάρτινου η νεκρά συνείδηση
Άστο να κυλήσει...
έχοντας ο του Πλάτωνα δίπλα σου
άλουστα μουνιά, μαύρες δερμάτινες καύλες, γιατρικά μιας χρήσης
και πότες φίλους Χριστού χολής... να φωνάζουν
σαν ένα σοφό αντοπάριστο χρονόμετρο
που κωλομετρά τον αντίστροφα θάνατο μιας χυμένης καπότας
Άστο να κυλήσει...
όσο οι πίθηκοι ... κι ο εμετός σου
χτίζουν ανακωχή με το αστείο νόημα μιας σιλικόνης ζωής
Βυζί η αρχίδι ...δεν έχει σημασία...
Άστο να κυλήσει...
όσο ακόμα γράφονται άβολες μαλακίες για το μυαλό σου
το δικό μας .... και μας έχουμε ήδη εκτελέσει στα 5 κατοχικά μέτρα
Άστο να κυλήσει...
ακόμα κι όταν εκλιπαρείς ότι είδες δήθεν ...
την καρδιά κουβάρι να τρέχει πάνω σε κοζανίτικα μωσαϊκά
και την χούφτα μιας πρωινής πορδής
Άστο να κυλήσει...
για χάρη του αζύμωτου " Εμείς... και των χιτώνων σε δέντρα κρεμάστρες
συντρόφων... φινάλε νεύμα
Άστο να κυλήσει...
ωσάν λέτσος αγήματος που σηκώνει σημαία υγιούς χώρας ψυχής
Άστο να κυλήσει...
σαν βούρδουλας αϋπνίας στα έρπων χρόνια με το βαρίδι γαμίδι μέσα
με χάπια πιώμα και γραφή ασπιρίνη κατά βαρβάρων ανύπαρκτων πόνων
Άστο να κυλήσει...
πάνω στο σώβρακο του ρομπαλαίου "τίποτα"
και πάνω στο "άλλο" του πεθαμένου μαλάκα παγκόσμιου κυβερνήτη γέρου
Άστο να κυλήσει...
φυλαγμένο στα χλωρά βρακιά μας που στεγνώνουν και σοδομίζουν θανάτους εκεί έξω,
κακομοίρηδες μέσα
μέτρα λόγια στάση και πράξεις τσίρλα κάθε πρωί με φόβο πρωτόγονης αμυγδαλής
Άστο να κυλήσει...
γιατί δεν ξέρεις
για το μαστίγιο της μαλακίας που το κρατά μια ετοιμοπαράδοτη εξυπνάδα
Άστο να κυλήσει...
μέχρι το νόημα να πήξει την αρρώστια
Άστο να κυλήσει...
για την μαμά... τον μπαμπά
που δεν σε μπάσαν στο νόημα της τουριστικής ζωής του 12
Άστο να κυλήσει...
για τους ευκολογάμητους εκδορείς της τέχνης
τους εύκολους θανάτους σε σινιέ αμερικάνικη πιατέλα
για πορδές νύχτες θέαμα χρωστούμενο στο τίποτα της φλέβας
Άστο να κυλήσει...
για το "εσύ"
και την αφάνα φωλιά του κάκιστου ζητιάνου φλαουτίστα διαβόλου
Άστο να κυλήσει...
σαν γορίλας παράσιτο στη γενειάδα του καρκινοβάτη Marley
σαν θεά φωτιά σε σπήλαιο πάνω στις σπασμένες κιθάρες του Hendrix
σαν λαιμοκομμένη αθώα φώκια στους πόλους της ελαφρότητας του αβάσταχτου δότη Elvis
που δεν άντεξε το χειροκρότημα του βόθρου
Άστο να κυλήσει...
για χάρη του οκνηρόυ ... " οκ μαλάκα ...ότι πεις"