Ότι και να γράψει ο assbooker ποιητής...
όλα καταλήγουν σε εφήμερο like θάνατο
Έτσι μου είπε να σ΄ ερμηνεύσω η λεκτoρική του μέχρι τώρα μου φίλε
Μα...
Υπάρχει αντίδοτη επίνοια... αυνανιστή και σωφρονιστή μου...;
Ποιος αφόδευσε πρωί πρωί για τις καίλες της Ινδίας του Περού και της Ευρώπης;
Θυμάμαι ανέραστες γυναίκες να κόβουν βόλτα τον πλανήτη σε ένα λεπτό ζωής πίσω από παράθυρο
Όπως η μια ζωή του παιδεμού στο δέον των homo-today...
και η μια αθάνατη στιγμή της απόδοσης στο απέ τους
Μένοντας δίπλα στα όμορφα των οπαδών του κασετέμπορας...
και γράφοντας στην παραμόρφωση για τα χθεσινά αγυάλιστα σκατά μου ... βήμα προς βήμα
χαίρομε για κάθε ψες ρε μαλάκα εαυτέ
Χθες πάλεψα με τον πόνο χωρίς τον φόβο της έλξης του
7 το πρωί ...και απλά το σώμα ήθελε να κοιμηθεί
Σύμπαν και σοφίες υποτελούσαν μπρος στην ανάγκη
Πήρα παυσίπονο για να συνεχίσω να ζω...
Έτσι βολεύει η μάταια πλευρά του αιώνιου ύπνου άπονα κι αεριζόμενα
Ακόμα κι αν ποτέ δεν καταφέρουμε να ναυαγοσώσουμε το ουδέν...
ενίοτε στριμωγμένοι μέσα στου ανθρώπου τη βρώμικη στύση τρύπα που παντρεύει σώματα
Γιατί επιμένω παραδοσιακά κασέτα;
Γιατί.... Το σύμπαν δεν είμαστε εμείς κι η συγχυσμένη σπερματοσπορά
από υπερβολική γυροβολιά στο άξονα μας ..
Σύμπαν είναι τα 12 (διδα) σκαλιά υπό αίρεση των αρχαίων
Φαντάσου που πατάς σήμερα
Δεν θα πάω πουθενά σήμερα Σάββατο.. αντιεμπορική μέρα για μεσήλικες σε υπαρξιακό κλου
Εσύ τράβα το δρόμο σου/...στ αυλάκι που χάραξε η τουλούμπα της γιαγιάς μου
καταμεσής του στάβλου, που κατουρούσε και την έπαιρνα μάτι, για το "αυτό'
μιας ανήθικα αρχέγονης μαλακίας που δεν έχει παιχτεί ακόμα τουλάχιστον.... όσο υπάρχει
το "αυτό" που αργοπεθαίνει στην εντατική του αλλά(ζω)
Ναι...
Υπάρχει η λαβή της παράδοσης, στην απαράδεκτη αλήθεια καινούργιο μου πλυντήριο,
αυτοκίνητο, γκόμενα, ζωή, άι φόνε θάνατε, αφού έτσι κι αλλιώς
θα ικετεύσουμε σύντομα την τρέλα κάτι μονότονα βράδια μέχρι ν΄ αρχίσει ο σωσμός
Καπότες θα κοπάσει ο περλέ άνεμος που σκίζει το άσπρο του ματιού
Τρέχω τώρα φίλε δοτικέ.... και ξέρω γιατί....
Κάποτε .... θα γράφεις πραγματικά αριστουργήματα δια μέσω της πλαστικοθεόσταλτης κατάρας, πληγιάζοντας με αυτοάνοση εκδίκηση το κουφάρι για χάρη της Glaxo-Pfizer & Sanofi-Novartis
Τότε θα πατηθεί...
Θα πατηθεί το κομβικό κόκκινο πλήκτρο απ τα τανκς της παστρικής εκδίκησης
δια μέσω της κασέλας που χωρά μια μάζα πέτσα, κόκαλα και χαμένα σκατωμένα βρακιά νοήματα
Και τι θα άλλαζε αν τα συλλάμβανες επ αυτοφώρω;
Ρώτα τον θεό τους....
Εγώ ομοφυλόφιλες σκέψεις κάνω και τις γράφω με οργή
Έτσι...
γιατί ...νόμιζα πως δήθεν στύβοντας τις πέτρες του τηλε - κοντρολαριστού φόβου
απ΄ τα ταγμένα στο τίποτα χέρια μου, βρήκα την είσοδο του μηδενός
Έτσι για πλάκα θα εξαπλωθεί σαν επιδημία το fame story του λιμασμένου σωβρακολάστιχου γι΄ ανέυρεση σωτηρίας σε αλωμένες σοφίες παλιών νεκρών τρελών....
Και μόνο κάτι βράδια ...
γεμάτα λαχτάρα για ήττες μουνί και θάνατο θα μείνουν απάλευτα.