stat

Back to razero

Και τι είναι το μουνί;
Όχι
δεν είναι μια ακόμη ένεση ευθανασίας
ούτε απόδειξη εφορίας
Είναι λιωμένο κερί πάνω στο σώμα της ανυπαρξίας
Είναι κουπί πλαστικής βαρκούλας αγορασμένο από το Μινιόν το ΄77
Τρύπες
Χρήμα
Συμμαχίες πακέτο
Σε κόβω να ζητάς σύντομα χώμα παγκόσμιε πολίτη
αποστρατευόμενος με 60ρηδες θανατηφόρους του "εγώ είχα"
Ευτυχώς για πάρτη μου
Κάποτε έγιναν παραφύσην  πάπλωμα οι ανέγγιχτες τρύπες μου
για ν΄ ανασάνει  η γκάγκαρη καρδιά μου
Τι καλά αχολογώ με σκεψολέξεις
Σκέψεις που δεν φτύνονται με συλλαβές πρωτόλειες
πάνω σε σκαλιστούς βράχους με ανθρώπινη μορφή πια
Ντροπή
Ναι κατάλαβα τα 4 τελευταία χρόνια μου
πως τα σκουπίδια ήταν πολύτιμα γι αυτούς
που έτρεξαν πάνω σε φακιρικά καρφιά αιώνες
μα ήξεραν πως θα πεθάνουν ασήμαντοι
Νέες ευχές αναδύονται απ την μοναδική απουσία τους
που σκίζουν τώρα τις πολυκαιρισμένες τζάμπα ιαχές στο περίμενε
Δεν χρειάζεται να σκοτώσεις κανέναν
Ούτε καν τον εαυτό σου
μα σε κόβω να γίνεσαι εκτροφέας της πάπιας στόφας
για να ταΐσεις το εαυτό σου "πια πια" με το δικό σου πρησμένο συκώτι
(φουά γκρά) λέγεται το προϊόν κι ο τρόπος
Μόνο που το ζώο προς υπερβατική σίτιση πόνου θα είσαι εσύ μωρό μου
ξεχνώντας τα σάπια απόβλητα της καλημέρας και της ψευτοκατανόησης
Τέλειο επίτευγμα ο ψυχικός πόνος δίπλα σε ελαιόδεντρα που ζητάνε κοπριά
για να δώσουν λάδι φάρμακο στα ψυχοσωματικά που εξανίσταντο
Και είναι πολλά
Στο υπογράφω
Σε κόβω μασίστα να χαϊδεύεις την πρέπουσα σαβούρα του τίποτα
για να εφεύρεις στάχτη και πίστη έξω απ΄ το φλεβάτο σώμα
Σε κόβω καρδιοκλέφτρα να κάνεις αποτρίχωση με το πινέλο του γέρου μου
μες τον απόπατο που κυλιέται το χρυσάφι των ξεχασμένων βασιλέων
Τζάμπα τα καλούδια για τον έξωθεν γαμηκομάρτυρα
Να σου πω ειλικρινά
Κανείς σχωρεμένος
Μόνο το δίδαγμα απ το λεπρό θύμα χιλιάδες χρόνια μετά
κι ότι  συμμαχεί ακόμα στον πόλεμο με τρίτα τυφλά μάτια μαζί του
Σε κόβω μεγιστάνα να ξεχνάς ηδονές μαγνήτη για μόρια με στένωση εξουσίας
Λειχήνας γαρ περιτομή δε
Δεν εκτιμώ
Είμαι σίγουρος πως τα σκουπίδια θα νικήσουν
Και μετά η ζωή θα ξεκινήσει απ την αρχή
αλλά μια άρπα κόλα τρύπα ελπίδα θα είναι μέχρι τότε
Στρογγυλεμένη σαν πλανήτης σαν στίχος
που ματώνει εντυπωσιακά τα τεμπέλικα κουφάρια του "γαμώ και δέρνομαι"
Κρυψώνα μάνα  αναλώσιμων ράμπο φονιάδων για χάρη της
γεννημένη νεκρή τρύπα η σκουπίδι
Ερωτευμένη η νεκρό για πάντα κόλαση
και λίγο πασπαλισμένο με αμερικάνικο ψευτοπαράδεισο
Τερτίπι πλαστικών θεών από άπιστα παιδιά του Δαρβίνου
είναι η ψώρα στο τριχωτό του νευρώνα που ανθίσταται στην ανθρώπινη δυστυχία
Σε κόβω να βουτάς στην τρύπα του Μεσσάιας ψάχνοντας για σκουπίδια σε αναμονή
You know
θα εκτιναχθούν μόνα τους στο ποτέ
όσο κι αν σκάψεις τα τσιμέντα για να φυτέψεις μαρούλια
Τα σκουπίδια είναι και ζητάνε σπουδή χρέος
Ναι... γεννημένα τυχαία
σε δήθεν χωματερές ψυχές που κοντράρουν τον φραπεδοπολιτισμό που διάγουμε
Κι όσο ακόμα είναι η ζωή χυμένη σε ρεζερβουάρ υπομονής
σε κόβω...
θέλεις τώρα να αγγίξεις τις τρύπες απ' τα επινοημένα καρφιά της πίστης
που σε πότισαν οι παγκόσμιοι μαλάκες
Καλά τα γράψαν τα διάβασαν και στα δίδαξαν
ειδάλλως θα πίστευες πως δεν θα πεθάνεις ποτέ παρά ότι θα είχες μια μέρα ζωής ακόμα
Θύματα οι εφήμερες κρεμάλες και οι καληνυχτισμένοι  θεοί τους στο φινάλε 
Σε κόβω να ικετεύεις σε αυτούς να σωθούν τα σκουπίδια μας
Να λες λίγο πριν πλαγιάσεις στο ξινισμένο μαξιλάρι
"Κάντε το ρε πούστηδες
πριν σας προσκυνήσουν ψεύτικα τα γκανιάν μου και πεθάνει ο χρόνος μου"

Σας κούρασα περί θανάτου και αναπόφευκτης επιστροφής στο μηδέν ;
Σχωρέστε με
Μα τα οσμίζομαι κοντά σας