stat

3 μέρες

















Ερωτευμένος με τα ανεκτίμητα σκουπίδια μου
συνάντησα το θηλυκό  στόμα της θεώρησης 
Με αποκάλεσε
Νάρκισσο της καταθλιπτικής μου διανόησης
Ώρες πριν είχα περπατήσει μέχρι το τέλος 
της τσιμεντένιας προβλήτας των τρένων της υπέρβασης
Εκεί που δυο σιδερένιες γραμμές σταματούσαν πάνω της
Κι όλο ευθεία μπροστά 
κάτι μου έδειχνε για λίγες κρύες σκοτεινές στιγμές
ότι μετά το τέλος του τώρα και του μετά
δίπλα σ΄αυτές
οι πολλές όμορφες γραμμές της ζωής 
θα με περιμένουν ξανά να τις ταξιδέψω 
Και σαν δείγμα ανθρωπινού κόκκου
θα ξαναζήσω 
τον αέναο παντοδύναμο κύκλο της
Λεπτά μετά
κατηφόριζα βουρκωμένος
για να συναντήσω την ψυχή μου
με τα σγουρά λαμπερά  ξανθά μαλλιά 
και την αλάθητη γαλήνη της
Το 2 της πίστης μου που δεν επινοείται 
Για το ταξίδι στην ναρκοθετημένη μου φωλιά 
που κάποτε θ' αποκαλώ γελώντας δίπλα της
βωμό της γέννησης και του θανάτου
των σκουπιδιών μου