stat

Θεομήτωρ































Μάνα
θέλω να υποκριθώ και σήμερα
πως είμαι ένα μπαγιάτικο μπουκέτο λουλούδια νεκροταφείου
Να πείσω τις διπολικές μούσες των καιρών
πως όλα πέθαναν χωρίς δυσεύρετη έμπνευση
Να κοιμηθώ ήσυχα στο ουράνιο ντιβάνι 
της ευτυχισμένης γιαγιάς των τυφλών παραμυθιών
Να κραυγάζω
Ει!
Εσείς!
Με τις σάπιες κοιλιές
Τα φυλακισμένα χαρτιά
Τις πανάκριβες τρεχούμενες λαμαρίνες
Την πηγαδίσια δυστυχία  και την αγάνωτη μπέσα
μη μας φοβίζεται άλλο
Μάνα
Σήμερα θα  καμωθώ πως ξέρω τι σημαίνει θάνατος
τρώγοντας τα σκουλήκια ενός κόσμου 
που καιροφυλακτεί πεινασμένα
Απόψε θέλω 
Να τραφώ με το σοδομισμένο λευκό του αντάρτη εγκεφάλου μου
Σήμερα λέω να ζήσω ένα τέλος που ποζάρει με πορνό  εικόνες
στην playboy αμερικανιά μου
άδειες από απιστία κι ανοησίες 
που αν δεν τις δω νωρίς
όλα θα με ξεχάσουν στο πέρασμα του σπάνιου μηδέν
Μάνα
Σήμερα θα πω πως η ζωή είναι ότι δεν αντέχουμε
κι ανήκει στον Κύκλωπα κανέναν
Μάνα
Ζωή είσαι εσύ που κοιτάς 
τι καλό  κάναν οι φονιάδες στο παμφάγο σύμπαν τους
Ζωή θα ήταν 
ν΄ αντέχαμε τα φασιστικά σοφά χάδια του δυσεύρετου
τον λιθοβολισμό με πολύτιμους λίθους 
απ΄ τα χέρια Βοναπάρτηδων
κρυμμένοι 
Κι εσύ 
Κι εγώ
σε υπόγεια  
Κι ας γέρασε η τιμωρία τους
Μάνα
Ζωή είμαστε εμείς οι δειλοί που ποτέ δε μοιάσαμε
Εμείς οι τιμωροί αγαλλιασμένων ψυχών
Εμείς που πάντα νιώθαμε ίδιοι 
στο κοσμικό γεγονός μιας ανάκατης μαλακίας
Που θα φύγουμε καβάλα στην υποταγή χέρι χέρι
πριν κλείσουμε τον φάκελο της αστραφτερής ματαιότητας
που πουλάει το τίποτα σαν σπόρια  σε θερινό χάρτινο σακουλάκι
και κινούμενα ταισμένα  από βογγητά σώματα
Εμείς
Που δεν θα δούμε άλλη θεομήτωρ σαν εσένα
να μας μαγειρεύει τόσο όμορφα συναισθήματα ασφάλειας κι αφοβίας
Εμείς που είπαμε " μη  πιστεύεις πως δεν σ΄αγάπησα "
ψάχνοντας  δίπλα σε τόσα τριχωτά παντοδύναμα σώματα τη λύση
Εμείς που νομίσαμε 
Πως έχουμε γραμμένη στ' ανέραστα μουσικά μας όργανα
τα χρόνια
την κατάρα
το ελιξίριο
και την χάρη μιας χασικλίδικης εκδίκησης 
στα μούτρα αυτού που βαρούσε
Ενώ εσύ  χάιδευες την φονική λύση που άργησε να έρθει
Εμείς που νομίσαμε πως 
δεν αξίζει να διεκδικείς το τώρα στα στερνά της ξεχασιάς σου
Μάνα
Σήμερα θέλω 
να μαγνητίσω μέσα μου τις λάγνες κραυγές των τρελών αδερφών μου
Ελάτε να τους πω
Ελάτε  να φτύσουμε μαζί στα μούτρα ενός προδότη τριχωτού φασίστα
που τρέχει ακόμα να προλάβει την χαμένη κατσαρόλα με το βρασμένο βόλεμα
Θέλω να τους καλέσω σε δειλό δείπνο Μάνα
Να τους πω ελάτε κοντά μου
και μη νομίζετε πως δεν θα κλάψω σαν πεθάνετε χρόνια μετά
Μαζί με σας θα πεθάνει και το εγώ
Για σας θα κλάψω
για σας θα καμωθώ
τον τρόπο που θρηνούν τα πολιτισμένα ζώα της σίγουρης απώλειας
Για σας θα κάψω χρόνια που δεν πρόλαβα με λέξεις
που δεν είπα τότε κατάμουτρα
Μαθαίνοντας έτσι πως περισσεύει μετά μέσα μου το "ποτέ πια " 
μιας επινοημένης ενοχής
Μάνα
Σήμερα θα ζητήσω συχώρεση  χωρίς να έχω εκμεταλλευτεί
 χωρίς να έχω πει ένα ατόφιο "σ΄αγαπώ τόσα χρόνια
Μα να΄μαι "
ξεπληρώνω ένα πάτωμα τόσα χρόνια
μια ζωή πάνω σου δίπλα σου μακριά σου με προσευχές κι έννοια
κι ότι μου έφερε ο καλός οιωνός χρόνος κοντά σου
Μάνα
Σήμερα θα διατάξω αυστηρά ταξιδεύοντας
Θα διατάξω να έρθουν μέσα μου αυτοί που νότισαν με κρύα χνώτα 
θεραπείες κι ανεπινόητες ευχές το άπειρο της  παγκόσμιας αγάπης
Θα θυμηθώ
Θα θυμηθώ το κάποτε 
Το μαζί του τερματισμού στο " εκεί " που βόσκουν τα φωτεινά έλατα
και για θάνατο θα  μιλάει κάποιος
Και θάνατος δεν θα  μας ζώνει εδώ κάτω
Γιατί το τέλος είναι η έσχατη επινοημένη χαρά κι ελπίδα μου
Σήμερα θα  γελάσω μάνα με πόνο στην άνω κοιλία 
με την διαδρομή αυτών που θα επιστρέψουν να μαστιγωθούν 
χωρίς να ματώσουν ξανά πλάτες ψυχές
Σήμερα άκου με μάνα 
Μια χάρη σου ζητώ 
πριν σε θωρήσω ξανά με θαυμασμό μες τη ψευδαίσθηση ζωή
Κράτα ότι δεν έζησες  δίπλα σε κατσαρόλες και μουντές φυλακές μέσα σου
κι άσε τον μικρόκοσμο σου να σαλτάρει στα καφενεία του σκασμού
ν΄ αποδείξουν μέχρι του τέλους τους πόσο νεκροί πεθαίνουν ακόμα
Αυτοί που σκοτώνουν μνησίκακους δαίμονες κι όχι τις αγνές ψυχές μας
Σήμερα νιώθω παιδί μιας κατώτερης γήινης θεάς
Σήμερα ήθελα να σου γράψω
Μάνα σ΄αγαπάω
Όχι γιατί με υπηρέτησες
Μα γιατί δε ξέρω ποια είσαι κι ούτε θέλω να μάθω
Μέχρι να ξαναγεννηθώ αν τα καταφέρω  απ το έμβρυο εγώ μου