stat

Απόπλους


                                                                                                                                           















Αμόνοιαστο θηλυκό
Μη ζητήσεις τροφή σιμά απ' το γανωμένο μου σώμα
Δεν είμαι κλέφτης
ξενόφερτο κουφάρι
σαπωνοποιός της κολακευμένης ηδονής σου
Είμαι ο αυλός του Πάνα
που έμαθε να παίζει με χουντικό τρόπο παράφωνα
για χάρη της ακατάλληλης στιγμής του
Είμαι ένας οίκος ανοχής σοφών Κουασιμόδων
Λεπρών διπολικών κατακλυσμών
που νοικιάστηκε από γριά τεμπέλα μοίρα τσατσά
Είμαι η νομοτέλεια μιας απειλής τρικυμίας
που υπήρχε μέσα μου απ' το κωλομέρι μιας θεά πουτάνας
Πίστη σε ανασκαφή είμαι
κι ερωτική ανοχή στα λειψά μου μείναν τώρα
Πάρε τα αν μπορείς
Και στα δύο φαινόμενα λέω αντέχω
αιωρούμενος πάνω από δύο σοφιστείες για πέταμα
από ανθρώπινους κάδους άγνοιας και μακροχρόνιας σύγχυσης
Τα βρίσκω εύκολα όλα αυτά
Σαν γαμήσι σε τουαλέτες  κωλόμπαρου
κάθε πιωμένη νύχτα μέσα σε αγνές κατοχικές ψυχές
και πειραματικά στολίδια αθάνατης ζωής
Κατά ενός επίτιμου φόβου
Όσο η Μάνα ερωμένη κι αυριανή ζωή περιμένει
τούτο σου καταθέτω
Όλα κερδίζουν χρόνο ρολογιού
Όχι πραγματικό
Όλα μαθημένα είναι να σπάνε  δόντια με τρικλοποδιά
να πνίγουν καλούς Σαμαρείτες με καρκίνους στο συκώτι
στα πλημμυρισμένα σκαλιά μιας αριστοτέχνισσας ανάβασης
Όσο κι αν σοφά νομίζουν κάποιοι μετά εφήμερων θανάτων
πως θέλουν να γράψουν ποιήματα σε βιβλία ηδονής
διαβασμένα από φοβισμένους θύτες
Ένα ζώο να δαμάσουν
χωρίς να υποτάξουν εαυτό
για χάρη της γκαζιάρικα κατεχόμενης σε τραγικότητα
βλαμμένης ψυχής των άλλων με συναίσθημα αυτοσκοπό
Όσο αντέχω ότι δεν θέλω
Μη με πλησιάσεις με σκέψεις υγρών στοχασμών
Το στόμα μου μίλησε
ένιωσε
κατάπιε
στερήθηκε
κάηκε για να πληρωθείς
Μα δε θα ξεχάσω τα γραπτά που επινόησα σήμερα το βράδυ
Τους συνειρμούς ενός ξένου σώματος πάνω μου χωρίς σώμα
Τις κηδείες που θα ακολουθήσουν στο ξέφωτο της φαντασίας
Το σύντομο άπειρο αύριο μαζί σου
Γιατί όλοι θέλουμε τον λυτρωμό σύντομα από ορμή θανάτου
Κάποιοι με ξεκούραστο ψίθυρο μπορούνε να πουν ...
"πέθαναν αυτές οι κοροιδομηχανές από ερωτικό οίκτο για μας"
Ενώ κάποιοι άλλοι
ακόμα θα ζουν αυτό που δεν ξέρουν πως να το νιώσουν
Κι εμείς μάταια να λέμε μέσα μας
Υπερασπίσαμε με υστερόγραφη υπεραξία
τα λόγια των τροπολόγιων αρχαίων αλχημιστών
και τη σύναξη όλων όσων γράψαν
είπαν
επινόησαν
θεράπευσαν
γύμνασαν την αρτηρία του πνεύματος
που ακόμα χτυπάει κι αρματώνεται
από καταθλιπτικές βλασφημίες υποψήφιων Λιαντίνηδων
Μη με φωνάξεις με το όνομα μου
πριν σου ψιθυρίσει άλλος "εκεί"  ανάμεσα στα πόδια
Έχω το δεύτερο κληρικά αντίπαλο όνομα στον πλανήτη
Κι ήρθα για να μείνω για λίγο πριν φάω τις σάρκες μου
χωρίς να σκοτώσω κανέναν από φόβο θανάτου
όσο εσύ φοβάσαι και μαγεύεις τους γοητευτικούς θεούς
που δεν τολμούν το άπας ερωτικά σιμά
στο βιντεοσκοπημένο  σώμα σου κάθε βράδυ που τους λείπει
Είναι τρόπος να γεννηθεί έπος συντροφικό αυτός
Να σε βρει ο υπηρέτης που ζητάς
Μα με βρω κι εγώ ευτυχώς η δυστυχώς
Αλλά κούμπωσε το πονεμένο σου κορμί κι αλλού
Ίσως πάνω σε σοφούς ναυαγοσώστες
για να σε ξεχάσει το λάφυρο " ευχαριστώ " των έξω ζώων
Κι άσε αυτούς που προετοιμάζουν με μελέτη θανάτου
τον σεβασμό τους απέναντι του για να ζήσουν
Αυτοί θωρούν  κουνάμενες ουρές από πείνα
δεν ζητούν χορτασμένο χρόνο ζωής
Ξέχνα αυτούς που θα ζήσουν τρελαμένες κουραμάνες στιγμές
ατάιστες απ' το χαστουκισμένο άγγιγμα του πρέσβη φαντάρου χρόνου
Αυτούς που θα γράψουν υπηρετώντας
θα σβήνουν παλιώνοντας
χωρίς να  κερδίσουν ποτέ το αληθινό παράσημο της ξεφτίλας
Μόνο θα θελήσουν να μελετήσουν με πίστη
το εγώ της κόρης και μάνας πεταλούδας
για να πετάξουν με τα φτερά της
κάθε φορά που κινδυνεύει ο σάπιος χρεοκοπημένος χρόνος
του χρονομέτρου ρολογιού και της ανάλατης  ζωής τους
Κοίτα με μέσα σου
Ζωντανός λογχίζω Επίκουρου ηδονή
Συγκρούομαι κάθε μέρα με την ορμή του θανάτου
έξω και μέσα απ'  το σοφό σώμα
Ανώτερα όλων των τρόπων
να ξεφύγουμε
να τσαλαπατηθούμε από το σίγουρο
να ηττηθούμε ξανά για πλάκα και εις μνήμην ανάσταση
πατώντας κουμπιά σε στιγμές αλλότροπες
για να κερδίσουμε ξανά χαμένο τρόπο που δεν μαθαίνετε
κοιμώμενοι σε τρύπες αφώτιστες από ξύλινες κώλωνες χωριού
" Τέλος και σήμερα" να μπορούμε να λέμε
Κι ύστερα μαζί με ξένες εικόνες
να τραγουδάμε τον ύμνο των μπάζων θεών του " περίμενε "
όσο πεινάμε απότιστοι στο χώμα του γυρισμού
όσο πέφτουμε μεσόκοποι σε αστεία πιστή ύπνωση
Περιμένοντας κι αλαλιάζοντας νεκροί στο φως της κάθε Δευτέρας
που λούζει φωλιές πελεκάνων σε άκυρες σκλάβες αθάνατες ζωές
Μην μου χτυπήσεις την πλάτη για παρηγοριά
Σύντομα θα μάθω τι εστί σεβασμός στο ψυχοσωματικό μου τέλος
Θα μάθω πως να ξεσκονίζω τα δειλά στόματα από τις φοβίες τους
Να πετώ συλλεκτικά περιοδικά
Αποκυήματα μιας εφηβείας
που φούσκωσε σαν μπαλόνι κι έσκασε μέσα μου 
πάνω στο ξυλοπόδαρο ύψος μιας περίστασης
και πίσω απ΄τα υπαρξιακά επινοημένα χρόνια της ανάστασης εν εαυτό κύριον
Μη με αποκαλέσεις πνευματικό δεσπότη ποτέ
πριν γλείψουμε μαζί τις πέτρες της συμβίωσης με τον πραγματικό θεό εαυτό
πριν επινοήσουμε φάλτσες μεσιτείες ζωής
πριν περάσουμε με κόκκινο αίμα στα τρύπια νοήματα μιας βελόνας
ησυχάζοντας με ακατανόητους χρησμούς πλάνης
άλλων σμπαραλιασμένων ανίκητων εποχών
Μη με αγαπήσεις αδύναμα όσο τρώμε μαζί εποχές κρύου και ζέσης
κάθε χρόνο στα ημερολόγια του κόσμου τούτου που έτυχε να περάσουμε
Ο κόσμος τούτος
Ίσως να είναι η πλάνη ευκαιρία μας
Ένας απόπλους καιρών