stat

7 billion

Και γίναμε  7 billion  
Μοναχικοί homo fascists αρχαίοι φθαρτοί
Κατοικώντας πάνω σε χρεωμένα σπερματόφυτα σκύλου
Μαχών την πανδημία του κρυφτού
που παίζαμε κωλόπαιδα σε πλούσιες αλάνες
Δεν δώσαμε  καμιά σημασία  στην εμπειρία
Παρά μόνο στο πόσο λανθασμένα
ερμηνεύεται η ίδια μέσα στο κεφάλι
Δαημοσύνες κι αζήτητα από τεμπελίκι παράσημα θανόντων
(π}ειρηνικού πολέμου μας περιμένουν
πάνω σε σχιζοφρενή περιττώματα μιας χαδιάρας γάτας ζωής
Αρκεί
Να μην δηλωθούμε ως κουλτουριάρηδες με δικό μας χώρο
και χρεωμένοι με ντουλάπα γαμάτη και γεμάτη
από τίγκα  σύνεργα βασανιστηρίων της Γκεστάπο
Ο ΑΒ θεός σιωπηλός στραβοκοιτάξει τις 7 ξέκωλες μέρες μας 
Τις 49 Θιβετιανές της επιστροφής τους
Τις αναρίθμητες παρηγοριές
στα βιβλία φοβισμένων εμβρύων ψυχοθεραπευτών
Θεός δεδηλωμένος
σαν φαιοπράσινος ψαράς σε νεροφαγωμένα βράχια
Στρατιώτης σε φλουφλέ κολλέγιο
που έχει χάσει το M1 της ρώσικης ρουλέτας του
κάπου μέσα στον πλακούντα της άνω κοιλιάς της μάνας του
Εμάς μας ονόμασαν Έλληνες
λέει ο μύθος των παγκόσμιων πολιτών της Γαίας
Ήμασταν λέει υπήκοοι της φασολάδας
και της μυρωδιάς του χαρμανιού
Της πληρωμένης με δανεικά λάσπης
πριν γίνει τοίχος που δεν γκρεμίσαμε ποτέ
Σκοτώσαμε μόνο αυτά
Ξέρεις
Που επιτρέπουν κι απαγορεύουν σαν τα ασφάλτινα φανάρια
να ζήσεις περιμένοντας
η να μείνεις ανάπηρος πατώντας γκάζι
Όχι  νεκρός
Γιατί έχει ειδικές ασήκωτες ανικανότητες η παγκόσμια αναπηρία
Ο φόβος μας σε συνέχεια του προηγούμενου προτείνει straight...
" Θες να με γαμήσεις; "
Κι εμείς απαντήσαμε ... Όχι ακόμα
" Γιατί;
Δεν σου αρέσει η γραμμή της ζωής μου;
... μας ξαναρώτησε η πουτάνα μπλόφα "
Αντίθετα.... "έχεις πανέμορφα σοφό κώλο απαντήσαμε"
Μα κατά βάθος ξέρεις
Είμαστε  αδέκαστοι απόγονοι φασιστών
ψευτογαμίκοι που αφοδεύουν τον φόβο τους
μέχρι και οχτώ φορές την μέρα γαρ
Κατουράμε σε μπουκάλια μπύρας το ανάποδο " ώγε " μας
για να το πιουν εν αγνοία τους οι άλλοι δήθεν όμοιοι
Είμαστε ευνουχιστές υπό ταπεινωτική αίρεση
του  τάχα ανάποδου  " ςίεμε"
Εξάλλου με ανάποδο το  "εγώ"  και το " εμείς"
η κονταροχτυπημένη μαλακία μας αποβλέπει βαριεστημένα
κάτω απ΄το φως φθηνών ρεσώ
σ΄ένα ακόμα ρομαντικό τρίλεπτο γαμήσι αθανασίας
Όλα μας φταίνε τώρα νοικοκυροπούλα
Φταίνε οι φασιστικές κοιτίδες
και τα γονίδια της που δεν μεταλλάσσονται
Φταίει τ΄ότι γίναμε πια αβάφτιστοι δειλοί πότες
ερασιτέχνες προβοκάτορες των λέξεων και των πράξεων μας
Και νομίζουμε πως πίνοντας ευλογημένο ξύδι
περνώντας αντικαταθλιπτικά του κέρδους
χτίζοντας μουγκά σπίτια φύλακές
αγοράζοντας λαμαρίνες
τρώγοντας ψωμί και πορφύρα
οργώνοντας καλοντυμένες κυτταρίτιδας
και καλοξυρισμένες χαραμάδες ζωής
θα υποφέρουμε λιγότερο για το πριν και το τώρα
Βλέπεις εκείνο τον βράχο
Εκεί θα σκάσουν όλες οι σκέψεις που κάναμε σε όλη μας την ζωή
Αυτή η κοτρόνα μες στο νερό
είναι το πανέμορφο στιγμιαίο λάθος στα πόδια του θανάτου μας
Αρκεί
Που πιστέψαμε σε κάτι ανώτερο
χωρίς να δηλώσουμε παιδιά του Δαρβίνου
Που πιστέψαμε πως είμαστε αίσχος ντροπής
βορά μπρος σε κακογαμημένες πεθερές
που ανοιγοκλείνουν οίκους θεών
με κλειδιά δανεικά από μεταξωτά βρακιά
Που Αυγουστιάτικα κουνούν μέσα έξω βεντάλια
κρατούν  i-phone στο άλλο χέρι
και διάγουν σε σπαστές ορθόδοξες ομιλίες
την τσιμεντένια άποψη τρυπίτσα τους
Με θράσος έμβρυας επίγνωσης κρίναμε και ταυτίσαμε
το δικό μας σάπιο με το δικό τους κούφιο
Κι απλά δεν νιώσαμε πως είμαστε άλλος ένας
που όλα τον ενοχλούν κατά παράδοση
Δεν αποδείξαμε ανεξήγητη τιμιότητα ήθους
αφανέρωτης υπεραισιόδοξης αγανάκτησης
φλομώνοντας με μπινελίκια
κουλτουριάρικου επικοινωνιακού τύπου
πίσω από κλειστό παράθυρο
τον απέναντι εχθρό εαυτό μας
Αυτά τα ξερωμπορωλίστικα ξέρεις
που πουλάνε ηρωικό φασισμού κατά μάνας
έχουν υστερόγραφη ματαιότητα σαν πράξεις
και γράφουν ιστορία μετά που παραχαράζεται
από πάμπλουτους δυστυχισμένους υποψήφιους νεκρούς
Δυστυχώς φίλε
Νομίσαμε πως ο καθένας μπορεί να βρει νόημα
έξω από τα καθημερινά ριπλέι μπεκριλίκια
που σκοτώνουν κόσμο εδώ και αιώνες
παπαγαλίζοντας ... " αρκεί να γεννηθεί κάποιος με αυτό και γι αυτό " 
Όταν βράσει κάτι στο κέρδος
θα χυθεί για πάρτη του ζεματιστό πάνω σε πετσιά βολεμένων αθώων
κι απλά το σουβενίρ νόημα χάνεται γιατί το φυλακτό ζουμί
παράγεται πάντα στον απόπατο της τρέλας μιας κατσαρόλας
κι όχι στον πάτο μια φράσης εγωκεντρικής επίδειξης αυνανισμού
Ναι κυρίες και κύριοι
Επιτέλους γίναμε 7billion κώλοι με άποψη
κι εντερικές φιλοσοφημένες έδρες μάνας ζωής κι όχι πατριού θανάτου
ανέτοιμοι για το μαστίγωμα της συνείδησης του ότι
δεν είμαστε τίποτα περισσότερο
από περαστικά ανακυκλώσιμα πριονίδια
λιμασμένοι αμίμητοι τουρίστες
με θαμμένα χαρίσματα στη φυλάκα της ψυχής
που κινείται σαν υπνοβάτης σ΄ ελληνική ταινία του  μύστη ΘΒ
Κι αργά η γρήγορα θα γίνουμε λίπασμα άνθρακας
η στην καλύτερη οικοδομικό υλικό για τα σπίτια του μέλλοντος
που θα σουβαντίσει ο μαστροχαλαστής της διαιωνισμένης σύγχυσης του σήμερα
Σαν κι αυτά που ρυπαίνουν τώρα την στωική μάνα γη του κανενός
Επιτέλους κολομπίνα
Γίναμε αυτό που λένε οι κουρασμένοι πανέμορφοι κώλοι
" άνθρωποι του ψυχανεμισμένου πεζοδρομίου " 
χωρίς να νιώσουμε πως τα πεζοδρόμια της ματιάς ελπίδας του "σώσε με"
είναι τα πιο επιμορφωτικά σχολεία του ψεύτικου "σ΄αγαπάω"
Αγγίξαμε το μυστικιστικό 7 χαϊδεύοντας ουλές που μοιάσανε με μουνί
μα δεν στήσαμε σωστά μέσα μας πλατωνικά τα αγαπημένα μας ηχεία
Αυτά τα δυο σοφά χτικιά που φτύσανε μουσικές λύσεις
απ΄ τα δάχτυλα των κιθαρωδών της μουσικής των θανάτων
7 δις έρμαια ενός ξύλινου σταυρωτού λοβού illusion πίστης
Άνθρωποι της εκ ξυλοπόδαρου diablo αγάπης
Κι ίσοι μόνο για τους πλησίον τους
Τους ξέρεις 
Είναι τα διαμάντια που ξεχάστηκαν μετά την κλοπή και τον φόνο
στη μούχλα ενός χρηματοκιβωτίου
χασικλήδες σταχιρδιστές που πουλάνε τρόπο να ξεφύγεις
από τον καθημερινό θάνατο των συναισθημάτων
Που δεν χωράνε μέσα σε στενές φούστες και φαρδιές καταθλίψεις
Φίλοι μπουζουξήδες που φτύνουν δάχτυλο πριν σου απλώσουν χέρι καλημέρας
Παιδιά της πρόνοιας με στραβά πόδια και μυαλό
καθήμενα χειμώνα καλοκαίρι σε παγκάκια τρέλας
να καπνίζουν να τρώνε να πίνουν και να φτάνουν όρια προς μελέτη
από γραβατωμένους σωσίες του Freud
Συμβολικές φιγούρες κι αγαπημένες σκηνές έργων και κατέργων
που πίνουν Βόσπορους ακόμα και χολή επαναστάτη Εσσαίου Χριστού
Και φωνάζουν σαν σοφό χρονόμετρο που μετρά αντίστροφα στο σκοτάδι
των 49 βουδιστικών ημερών πριν την επιστροφή
στην κοιλιά μιας άλλης καινούργιας καύλας μάνας
7 billion χαοτικής ομορφιάς κι αιώνιας εξελίξιμης κουρασμένης μαλακίας
περί συμβολικών γαμησιών τρόπων να μην χάσει κανείς αξιοπρέπεια
και να βρει ασκλάβωτος ελεύθερα το σοφό πάτημα του ...
" Φοβού το ατάραχο κι ο θάνατος έπεται "
Αυτό είναι ζητούμενο του σημερινού καταθλιπτικού
και σύντομα των πολλών χρεοκοπημένων ψυχών της άδειας τσέπης
Αγαπητέ πλανητάρχη
Όχι άλλα φραγκάτα "εμείς"
Εμείς θα μείνουμε μόνοι  τώρα
Για λίγα χρόνια από τώρα
Στις πλάτες των διασφαλισμένων του" είμαι" να δούμε
Για να στοιβαχτούμε σαν λέτσοι αγήματος
σηκώνοντας  σημαία  υγιούς χώρας ψυχής
Για να μετρήσουμε μαζί τους μήνες αϋπνίας μας
Τα χρόνια με το γαμίδι μέσα  μας
Τις λύσεις για ξεφευγιό
και την αιώνια  γραφή  ασπιρίνη μας με κλάμα και ξύδι
Τίποτα άλλο
Θα πάω να γαμηθώ τώρα
ως θύμα της λεπτεπίλεπτης μαλακίας του " ζω "
όσο ο  θάνατος μου μετρά μέρες
χρόνια
κλάσματα δις δευτερολέπτων

Χρόνια συνειδητά άνθρωπε ...

 

Τρις χρόνια καλά μάνα γη
σ΄ευχαριστώ που δεν με αφήνεις να ροχαλίζω αιώνια πια