stat

15 pasos




















Πάνω στη σμίλη των δερβίσικων σκουπιδιών
του τρομαγμένου κρεβατιού μου
αποκοιμιέται η ζωή
Ξεκουράζει την ψυχή που εθίζει
όταν την ζητιανεύω σε φθηνά  μεθύσια
Φυγοδικώντας απ΄το μηδέν
μ΄ αναφιλητά μπροστά της
Ονειρεύεται κάτι που ακουμπώ
Και με γεννά στη μήτρα της αύθις
για ν΄ανταμώσω
την χαμένη χρόνια πυξίδα μου στη παλάμη της
Σαν γεραιός λάτρης
ενός θεραπευτικού φιλότη χορού
που δε σκιρτά
μα καλά κρατεί
Γιάτρεμα είναι όλο αυτό
απ΄τη βάσανο ενός επινοημένου πόνου 
Μπιλιέτο λειψής αγάπης μέσα μου
Μα πριν αυτοκτονήσω κι αυτό το βράδυ 
θα εφεύρω μια έμβια αλήθεια
Κάποτε όλα θα δοθούν στο γέρμα
Με φυλακισμένο σπέρμα
μέσα στην πρόχειρη φωλιά τους
θα δείξουν αν άξιζε να καιγόμαστε στείρα
στα σκοτεινά που αντέξαμε
Αγάντα αυτό που θα σου πω και ξέρω
αφού αεί η θωπεία της είναι η πάχνη 
στα δάχτυλα της πεσμένης στα γκρεμνά 
της αληθινά απέθαντης βοής 
Το φιλί της είναι το σύνορο
μιας αποίητης ελπίδας
που φλέγεται στο στόμα μιας φωτιάς
Και δεν σβήνει με κάτουρο
μήτε με τα υγρά στοιχειά τούτης της κοιτίδας
Που χορεύει  μια φαντεζί ανάπηρη ανθρωπιά
Μέσα πέρα και δίπλα στ΄άπειρα σύμπαντα
Πριν πάω να δακρύσω πλάι της
Οίδα πως ο έρωτας της
είναι ένας λαθραίος πλάνος αντίθεος 
Και ζει αναμεσίς των δύο
εκ του αείποτε φωτός θεού
 - τον νου και τον θάνατο -
Αυτοί οι δυο δυνάστες παραδείσιοι φασίστες
είναι οι παντοκράτορες μας άνθρωπε
Είναι το λέξημα
Ο προορισμός