stat

Natural mystic glory through the air


Άλλη μια σπάνια καλοκαιρινή νύχτα
σπέρνω βαρύγδουπα λόγια στην οικουμενική γη του άθλιου... "όλα καλά"
Η μουσική μου αργοπεθαίνει στων ήχων την εντατική
Γουλιά και κατρακύλα τα γράδα που αγκυλώνουν στο λαρύγγι
Δύσκολη χαρά ακόμα
Χωρίς μνήμες
Μόνο ριζωμένες διαπιστώσεις
Μια μέρα πριν πεθάνει ο Elvis
πίστεψα πως θα μπορούσαν να με αγαπήσουν φτωχές Λατίνες γυναίκες
με τη μαστοριά της ανέχειας τους που κουβαλιέται σε οικοδομική no name σακούλα
Τότε έμαθα πως η αγάπη δεν έχει λιμασμένα κλειστά μάτια
κι αρχαία νομίσματα σφηνωμένα με τσαμπουκά πάνω τους για καλό ταξίδι
παρά πως μοιάζει με πρωκτό που αφοδεύει, ότι άχρηστο δεν αντέχουν να συνθλίψουν
οι έσω λάγνες συμπληγάδες της ψυχής του μέσου φθηνού πόνου
Τότε πέθανε κι η μουσική μου
Κι εγώ συνέχισα να ζω μαζί με το κουφάρι της
Ήταν τότε
Που με ξεγελούσαν αυτοί με τα ισχνά πόδια και τα τεράστια μπράτσα
και πίστευα πως είναι τα υποκατάστατο του πατέρα μου
κι αυτοί που λογοδοτούσαν και λογοδοτούν  ακόμα στ΄αγαπημένα μου πεζοδρόμια
δηλώνοντας πως ήταν οι σωτήρες εκείνων των εποχών
που γράφτηκε μουσική για το κακοξυρισμένο rock των λουλουδιών
σε live τάφους αθάνατων αυτοχείρων φωνών
για τα μπατζάκια άπλυτων μαλλιάδων του κοινοβίου
και της ντίσκο των 10ετιών με τα συμβολικά σκαρπίνια
" There's a natural mystic blowing throgh the air? 
If you listen carefully now you will hear.
This could be the first trumpet, might as we! "
Μετά κηδέψαμε
Ότι άμουσα ήταν ταγμένο σ΄ ένα ξέκωλο  "μετά "      
που πουλούσε,... πουλούσε,... πουλούσε!....
κάτι απροσδιόριστα πεθαμένο σε οικονομική cRock αρπαχτή ηχητική σύγχυση
Η μουσική μου πέθανε κι εγώ ζω ακόμα μαζί της
Ο Barry
ο James
η κρυφή ομοφυλοφιλία του Marvin
η φόρα παρτίδα του Freddie
ο κακός ιδρώτας της Janis
το σαμάνικο χαμόγελο του Morrison
τα τερτίπια του Waters
ο καρκίνος του Marley
είναι θαμμένα στα ψυχεδελικά κατοπινά χώματα των riff τάφων μας
Κι αυτό που απέμεινε τελικά να ζει μέσα στα κέντρα υγείας μας
είναι το αξιολύπητο ενός Μήτρου φονιά πιονέρων πρωθυπουργών
Τι πεθαίνει δοξαστικά πισώπλατα στα αυτιά μου;
Πόσα παχύσαρκα 16χρονα υποψήφια ομοφυλόφιλα αγόρια
θα εκκολάψουν ακόμα αυτό που πασαρίστηκε
σε άγνωστες 25ες Μαρτίου και 28ες Οκτωβρίου στ΄ αχαμνά τους
Πόσοι ευνουχισμοί θα πάρουν αναβολή μόνο και μόνο
για να θυμούνται τον οργασμό που δεν κερδίζεται
παρά προσφέρεται φθηνά σαν βρώμικο σε καντίνα στο πεδίο του Άρεως
Δεν ζω
Υπάρχω μόνο με την πεθαμένη μουσική μου
Χοντρές αλλοδαπές με τέλεια επιδερμίδα θολώνουν από σύγχυση
μπροστά στην ανέραστη προστασία της φράσης... "μωρό μου"
Επινοημένε Θεέ! Πόσο βαριέμαι να εξηγώ
Πριν πεθάνουν και τα τελευταία όμορφα του πλανήτη
κι η ασχήμια μου μαζί ελπίζω να έχω φωνή να παραμιλώ
για να με κοιτούν σαν τρελό του χωριού οι ένοχοι
Έτσι για να ρουφάω τα σωτήρια νοήματα μου δικάζοντας με με αθωότητα
Η γυναίκα και ο θάνατος δεν νικιούνται
Ο εαυτός τρελαίνεται
ζητώντας αυτοίαση κι απελευθέρωση από την πνευματική σκλαβιά
ενόσω τα χτικιά με τις ξινές μασχάλες, ντιλάρουν κατινιά και αντίπαλο δέος επί πληρωμή
Ποιό το νόημα του  "είμαι" ... του "έχω;"
Ανύπαρκτο
Ανάμεσα σε βολεμένα ναι και όχι
"Ναι".... με αντέχω ακόμα
"Όχι"... άλλες πρωκτικές συμβουλές που μυρίζουν δυσκοίλιες κοπριές
και ρυπαίνουν την δικτάτωρ φύση που αδιαφορεί τραγουδώντας
αν  μάθαμε να προσκυνάμε το "ναι" ταπεινά και το "όχι" ορχιδάτα
Κρυμμένος ωραιο(ποιητής) αδερφός του φονιά εαυτού μου
Δέχομαι τον κίνδυνο του διαφορετικού και προχωρώ μέχρι εκεί που δεν υπάρχει άλλο
Καλύτερα να τρελαθώ παρά ν΄ ακολουθήσω αθόρυβα το εγώ μιας επινοημένης ζωής
Είναι αυτή που γεννάει συνέχεια λάθη ανορεκτικές αστοχίες και νεκρή μουσική από νεκρούς
Η μουσική μου πέθανε κι εγώ ζω ακόμα μαζί της
Οδηγώντας πριν χρόνια το αμάξι της της έδειξα πόσο είχα ψάξει γι αυτήν
και με άθλια αυτούσιο ύφος τραγουδούσα σφίγγοντας το λιγδιασμένο τιμόνι 
"someone like you ..."
Βλασφήμιες!
Η ακαταλληλότητα του 2 κρίνεται στις ανάγκες
και όχι στο ταξίδι της επιστροφής πίσω στην μία και μοναδική γυναίκα που μας γέννησε
Τίποτα
Όλα μια εξελισσόμενη ερωτική απάτη για να κοζάρουμε ρούχα να περπατούν
δίπλα
πλάι
πίσω
χέρι χέρι
στη καυλωμένη ζωή του επάρατου 1
Μα ποτέ δεν σταματάς να πιστεύεις
Πως κάτι σε περιμένει στη κοφτερή γωνία της καύλας σου
Κάτι θα σε πάρει αγκαλιά τις ώρες που φοβάσαι ότι θα λιποθυμήσεις από πανικό
Κάτι θα σε ανεχτεί
ακόμα και στα εξωφρενικά πρακτέα μανιφέστα μιας άχαρης ζωής που επέλεξες να ζήσεις
Θα γελάσεις και θα ξαναρωτηθείς
Τι σημαίνει αυτή η φωτογραφία για μένα
τι σκατά θέλεις από μένα
τι φαντάζομαι εγώ δίπλα σου χωρίς προσωπικότητα
χωρίς αγάπη
χαμάλης του φόβου
πόρνος του επέκεινα
μισητός σαν μύγα που ενοχλεί
χωρίς ένα βιολί στα χέρια μου να γαληνεύει τις δίδυμες ψυχές μας
Περιμένω έξω απ' τον χειρουργικό θάλαμο
το φινάλε της 20 χρονης πορείας μου στον φόβο του "τίποτα"
Κι ακόμα η ζωή δεν μου χάρισε ένα τραγούδι της
Ακόμα δεν έχει τελειώσει αυτή η καταραμένη επέμβαση
Χριστοί γιατροί του σώματος
Άχρηστοι γιατροί της ψυχής
Το σώμα επιζεί
Ακόμα
Θα τα παλέψω μόνος 
Σαν φακίρης σε σόου μιας άμουσης στιγμής, ζωής
Μέχρι να με πάρεις αγκαλιά
Εμένα και το αθάνατο τραγούδι της λύτρωσης μου