stat

29 Ιουνίου














Και γίναμε όλοι θεοί
Την μέρα της γιορτής
του επινοημένα δεύτερου θεού
Άλλοι από οίστρο
Άλλοι αγκαλιάζοντας την λήθη
κι άλλοι ποδοπατημένοι
από κατασκευασμένους αγγέλους
Τώρα τα βήματα μας
ακούγονται σαν στριμωγμένος αντίλαλος
στις ερωτευμένες χαράδρες
της μιας και μοναδικής ελπίδας
Της τελευταίας
Τώρα πια ζούμε τη γυμνή στιγμή
Κι ο νους γεννάει
μέλλον πολύτιμο κι αισχρό
που το ξορκίζουμε
όλο και πιο μακριά
φιλώντας κάθε σάρκινο χιλιοστό
μελλοθάνατων ερώτων
Κι αν χρωστάμε στις άμυνες και τις κατάρες
που σφαλίσαμε στον κουμπαρά του χρόνου
η δύναμη που χάνεται
θα δείχνει δρόμο
που μοιάζει με σφεντόνα
Κι εμείς
οι πέτρες της
σφιχτά κρυμμένοι
στο λαγούμι
ενός φοβισμένου " Υ "
έτοιμοι να βρούμε τον στόχο
Το πρώτο γράμμα της λέξης
"  Ύπαρξη  "
Και γίναμε όλοι άνθρωποι
Την μέρα της γιορτής
του επινοημένα δεύτερου θεού
Επιλέγοντας έναν γλυκό εγωιστικό θάνατο
κλεμμένο απ΄ το χρέος
που μεταμορφώνεται σε τέρας
με πανέμορφη ψυχή
Τώρα πια δεν κοιτάμε γύρω
Το φωτεινό αγκάθι μέσα μας
είναι βουτηγμένο σε χρέη
ανεκπλήρωτους αγώνες
αθάνατα σύμβολα φυγής
οικτρές μεταβιβάσεις
φθηνές εξουσίες,
θεραπευμένους αγάπες
κλεισμένα σε μπουκάλι χωρίς γραμματόσημο
που το ξέβρασε βροχή της αρχής
και του τέλους
Ήμασταν όλοι θεοί
Την μέρα της γιορτής
του επινοημένα δεύτερου θεού
και χάσαμε την ευκαιρία
να γίνουμε άνθρωποι
Κάποτε θα γίνουμε θεοί ξανά
με την παρότρυνση και την σοφία
της δικιάς μας Μαγδαληνής
Που θα ανήκει σε όλους
Θυσία στο
"Εμείς"

Χρόνια ενσυνείδητα εαυτέ