stat

Placebo fx


Θυμάμαι το βράδυ που πρωτομιλήσαμε
πίσω απ΄την πέτρινη πύλη της ιντερνετικής κλειτορίδας των συνευρέσεων
Γελάω όσο θυμάμαι την αλήτικη ατάκα που μου είπες ... "θέλεις να με γαμήσεις; "
Υπάρχει ένας μύθος
που ελάχιστοι έχουν απομυθοποιήσει ομοφυλόφιλα κι αντρίκια 
Ο θρύλος λέει πως υπάρχουν ακόμα βασίλισσες χωρίς στέμμα και σύντροφο βασιλιά
ερημωμένες σ΄ένα μικρό δώμα με καλώδια
μπαγιάτικες καπότες θυμητάρια πεταμένες στο πάτωμα και διαβρωτικές αναμνήσεις
ανήμπορες να δημιουργήσουν τον κόσμο τους απ΄την αρχή
ενώ εξακολουθούν να υπογράφουν ανάμεσα στα ψυχικά πόδια των ανδρών ιπποτών της βλέψης
και του μαρκαρισμένου κούτελου που τις ποθούν τις καυλώνουν με μια ματιά θολής ζωής
στο όνομα του έρωτα που φοράει αλεξίσφαιρο και τις πηδάνε κάθε βράδυ με το χέρι τους
Ότι βαριανασαίνει απ' ανέραστες τύψεις
αντέχει τελικά κι ούλτιμα την καμπυλωτή καταθλιπτική ομορφιά της φιλαρέσκειας του
Τι ειδικό βάρος μπορεί να έχει η αβίαστη απάντηση ..."θέλω πρώτα να σε γνωρίσω καλύτερα"
που δεν μοιάζει με τις αρπαχτές των σεφ ποδοσφαιριστών με πιτυρίδα του χαρτοπόλεμου
και των αλουμινάδων μέσα σε μια  τόσο επιφατική ζωή
που είναι γραμμένη και τραγουδισμένη  στο cubase για ξεκάρφωμα πριν χιλιάδες χρόνια
για το περιβόητα ορθό..."δεν θέλω να εξηγώ θέλω να μ΄αγαπούν"
Η ιστορία επαναλαμβάνεται
Το υποκείμενο περιμένει αυτόν που επιμένει περισσότερο αδιάφορα στην επικείμενη πόλωση τους χαζεύοντας μύτες βλέφαρα σαγόνια γλώσσες στο ημίφως των κρυφών φωτισμών του photoshop
που επέλεξε η δύσμοιρη Nefertiti να προμοτάρει
Κάποιες φορές το αχνό υποκείμενο επιλέγει να σαλτάρει από την μνήμη της λαγνείας
με στίχους κλεμμένους από ποιητές φίλους στέλνοντας τον κρότο του βαριέμαι του με e-mail
σε λάθος λημέρια και λάθος timing
Η καταθλιπτική θέαινα κρέμεται δεμένη με τις τρίχες απ' το κεφάλι της
στο μπαλκόνι μιας άκυρης γαλήνης και πόλης
κυματίζοντας την σημαία της συνειδητής σκλαβιάς της
Δεν σκέφτεται άλλο κρύβοντας στον ποιο βρώμικο λιμασμένο υπόνομο του νου της
την αλήτισα Marilyn Monroe που κοιτάζει ακόμα απ΄ εκεί που είναι ξεριζωμένα  στοιχισμένα πέη
να της μιλούν κολακευτικά
Ακούει τους εν ζωή ζήτουλες να ζητάνε να τη γαμήσουν ιπποτικά κι ανορθόδοξα
η όπως  ξέρουν και μπορούν
Κι αν αποτύχουν στη μοιρασιά θα μονολογήσει στους δρόμους
κοιτώντας απορημένα πρόσωπα στον θυμό της κάνοντας πράξη το να  πάρει την φυλακή της
και να πάει να ξαναζήσει ελεύθερη εκεί που δεν υπάρχει βασίλειο κι υγρασία
Παίρνοντας μαζί της τ΄ αποκαΐδια των αφτιασίδωτων κρυμμένων λογισμών
και το πρόσωπο που τρίβεται ακόμα πάνω στο δικό της από εκδίκηση και λανθάνουσα διαταραχή χωρίς να το ζητάει χωρίς να συμβαίνει
Κάθε δέσμια παντάνασσα κυνηγάει την σκιά της λέγοντας στον σύντροφο εαυτό της
πως όλα είναι μια τρύπα που μας ρουφά με δύναμη κι ηδονή
συνεχίζει να λέει πως η ίδια είναι η μεγαλύτερη απ΄όλες κι εγώ δεν θα σταματήσω να λέω
πως η ζωή ανήκει στα χέρια όσων ζητούν να βρουν γαλήνη μέσα στο τολμώ τους
Μη ξανατολμήσεις ..."εγώ θα είμαι εδώ για σένα" κουρασμένα
να επιμένω να πολιορκώ αυτό που μας φέρνει σε πόλεμο μεταξύ μας
να είμαι σε πόλεμο με το φως σου
κι εσύ σε νίκες και ήττες με το αίτιο που διεγείρει την όραση
Μη με κοιτάξεις ξανά ... "εγώ θα είμαι εδώ για σένα" για πολλοστή φορά
να γράφω για την λάθος καταναλωτική διαφημιστική καταθλιπτική καμπάνια
για τον κατιμά του παντογνώστη κρεοπώλη και την αεροπωλησία της αφάνειας
της ωραίας Ελένης του Τρωικού "εγώ"
Μη πολεμάς απ΄τον καναπέ... "εγώ θα  είμαι εδώ για σένα"
να μαλώνω τον εαυτό κοιτώντας σε wide screen σκουπιδιάρηδες και τρομοκράτες
πατώντας τα κουμπιά του "σταματήστε να μας ταΐζεται" με κατσαρίδες κι επικείμενους θανάτους
για να σου γαμάνε ότι πιο ωραίο έχεις ανάμεσα στα πόδια και τα δύο ημισφαίρια του μυαλού
όσο τρώμε
όσο πηδάμε
όσο ξεχνάμε
όσο θα ζούμε ακόμα
Ο μύθος νικάει πάντα τους άσοφα παντοδύναμους
με έπαθλο
την placebo γυμνή βασίλισσα τους