stat

Ζ


















Δες τι συμβαίνει
Όταν θέλεις να γονατίσεις μπροστά της
για να χειροτονηθείς φιλότης και μέντορας της πνευματικής της ανυπαρξίας
κάθε φορά που το ανεκπλήρωτο
σου υπενθυμίζει πως τα πόδια της είναι το θυσιαστήριο
η κρυψώνα
το εξωσωματικό ταξίδι στην υπεκφυγή
Τότε
Οι λέξεις αξίζουν όσο ένα τρίλεπτο ατόφιο μπλουζ
και μερικές σκέψεις κοστίζουν όσο ο θησαυρός του μεγάλου Αλεξάνδρου
Τ' απλοϊκά τερτίπια της φωνής της
ακούγονται στο ακόρεστο υπερπέραν του μονοδιάστατου ερωτισμού της
κι ο τρόπος σκέψης της είναι επαρκής για το δικό της ανεξερεύνητο "πέρα από"
για όσο θα διαρκεί αυτή θεοκατάρατη φαινομενική νομενκλατούρα του...
"Κοίτα με!
Εγώ επιλέγω φιλαράκο!"
Εντάξει μωρό μου εσύ
Να συμπληρώσω μόνο πως όσο η επιτομή ενός εικονικού εγκλήματος
θα συνεχίζει να ξεκουράζει τα κόκαλά της ξαπλωμένη πάνω στα όρια της λέξης "γαμώ"
στα λόγια και στη πράξη αυτή η λέξη θα μου ανήκει
Αυτή η λέξη που μέσα της στη πράξη
κόβει βόλτες το απόλυτο ανθρώπινο εκτονωτικό εργαλείο της καύλας
απ΄ όλα τα δεινά του κάθε μέρα
και ραδιοτηλεοπτικά είναι η απαγορευμένη λέξη της ενοχοποίησης
Βάζοντας σκατά στο στόμα μου διαχωρίζω το ξεμαθαίνοντας και το μαθαίνοντας
η ακόμα και το πως να πω ...
 "την καριόλα την γάμησα!Τον γάμησα τον μαλάκα!" επειδή έτσι το νιώθω
Αλλά πρέπει να το πεις με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα σαν ντιγκιντάνγκας
η σαν ρόμπα με φρενιασμένα καταπιεσμένη ηθική
και κλειδιά εκκλησίας στο θησαυροφυλάκιο της πίστης σου
Μην πατάς φρένο μωρό μου
Επειδή κάποιοι νομοθετούν κατά της γλώσσας και της ενοχοποίησης της
Ξέρεις τι περιμένει η βαστάζουσα βαρύτητα των αθεράπευτων συνευρέσεων
σε ψυχοθεραπευτικά κρεβάτια που αιωρούνται σε ταβάνια γαμηστρώνων;
Ένα έγκλημα υπέρ του εαυτού σου είναι αυτό που περιμένει να πράξεις
δίνοντας εναύσματα στους ανθρώπους που δεν θ΄ αγαπήσεις ποτέ να σε μιμηθούν
επειδή η αλήθεια πετσοκόβει το ριπλέι του κάθε μέρα σου
γδέρνει ινδιάνικα ιερά σύγχρονα κεφάλια
Επειδή είμαστε όλοι έρμαια της πείνας του έρωτα και του θανάτου του
Μην ζητάς συγνώμη
Πίσω από ένα "συγνώμη για την άμυνα" υπάρχει κρυμμένο ένα γαμημένο κορμί με δόλο
μόνο στον πυρήνα του κυττάρου του και όχι σε όλο
Ξέρεις
Όλα είναι υποτίθεται ένα συνειρμικό μετερίζι σκέψεων φράσεων και πράξεων
και μένει να απολογηθούμε αν όχι τις περισσότερες φορές
απέναντι στο γιατί δεν βγαίνουμε αλώβητοι ψυχιατρικά
με την κάθε στραβή που δεν εκτονώθηκε κατάλληλα
Και ρωτώ εσένα ψυχοθεραπευτική πλατωνική μούσα της λαστιχένιας ελπίδας 
Πες μου παντρεμένο μου κατοχικό ρομπότ
Γιατί παντρεύτηκες
Πες μου πωρωμένο ναρκοθετημένο μου κορίτσι
γιατί ηγεμονικά ψηφίζεις τον οπαδό εαυτό σου χωρίς μνησικακία
Πες μου φωνή βοώντος αξιολάτρευτη φόνισσα
γιατί έχεις όρχεις και κυλιέσαι στη λάσπη της διττής σου φύσης
Πες μου γιατί δεν τα 'χωσες στα γονεϊκά σου πρότυπα όταν έπρεπε
Πες μου κάτι να σωθώ
Δεν ξέρω τι είδους απαντήσεις δίνεις
Μα θέλω να ακούσω κάτι απ' το στόμα που φιλιέται με την ντροπή
την απειρία κι ευφυή έκσταση του πρώτου ραντεβού για να μάθω
αν οι προσδοκίες σου είναι εφικτές με το τέρμα
αφού ο προορισμός του ταξιδιού με τρύπια βάρκα
δεν διαρκεί για πολύ στο χαοτικό τέλμα του "ήμουν" και του "είμαι"
Δες
Πόση ενέργεια κι ανοχή ανταλλάσσουμε κάθε μέρα μεταξύ μας
μη γνωρίζοντας πως το ξόδεμα τους
είναι η αρχή και το τέλος αυτού που δεν μαρτυράμε κι αυτό που ματώνει τον αντίχειρα
Είναι η απορία που γεννιέται από συνειρμούς σκέψεων του δρόμου όταν μετά και μέσα
απ' τον άλλον special olympic αγώνα ζωής με το επιούσιο "γιατί σου" κρίνεις
αφού κατανόησες την φθοροποιό διαφορά πως πρέπει να σταθείς σε δύο μόνο λέξεις ....
"Επανίδρυση"
"Ξεκουράσου"
Αυτό το ευλογημένο σημείο ζωής έρχεται
όταν ο ώριμος απλοποιημένος λογισμός σου τελειώνει
γιατί κατάλαβες πως δεν κατάφερες και πολλά
Ο επαναπρογραμματισμός του νου αναπόφευκτα είναι προ των πυλών
για το περιβόητο "γκρεμίζομαι" εν γνώση και ταύτιση με το πρόβλημα
Δεν είναι τέχνασμα
δεν είναι μπάλωμα παρηγορητικό
δεν είναι απλό
δεν είναι άμοιρο
είναι η αφορμή και η αιτία να ζεις
Είναι η (συν)ουσία μαζί της
φυλαγμένη όμορφα στο εικονοστάσι του μυαλού 
Ζωή