stat

Sonyc

Αν έτρεχα μ' αντίπαλο το δέος της χαμένης στιγμής
σίγουρα θα τερμάτιζα πρώτος
Θα υπολόγιζα επαρκώς τα βιοκαύσιμα της θέλησης
μπήγοντας πασσάλους στην ψυχή μου
χαμογελώντας σαρκαστικά στα μούτρα της
κερδίζοντας έτσι σε πρώτη φάση στον ψυχολογικό τομέα
Επιπλέοντας σε πελάγη απολυτότητας
και στο φαεινό τίποτα της αγαπημένης μας τηλεθέασης
θα μαγειρέψω μια κρεμυδόσουπα
με το μοναδικό καρύκευμα που μου έχει απομείνει
το τηλεκοντρόλ
Θα βάλω λιγδιάρηδες ανατολίτες να με μαστιγώσουν με μηχανικό τρόπο
και μετά να μου κάνουν μασάζ στο πρόσωπο
με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις Baltasar ενώ θα κάνω απεργία πείνας
απέναντι στον παραλογισμό της ξανθιάς κολομπίνας
φιλτράροντας έτσι σαν γιαπωνέζικο τεχνολογικό δημιούργημα
την μικροβιακή πανώλη του εγώ
Θα λεκιάσω το καλό μου κοστούμι επίτηδες με σκουπίδια περιφρονημένα
διωκόμενα από την ζωή
και θα τους βάλω πολύχρωμα φθηνά φωτάκια γύρω γύρω
για να ομορφύνουν το κρυμμένο νόημα της τραγουδώντας αντιρατσιστικά
"say it loud i'm shit and proud!"
Κι αν κάποιος φιλήδονος υποστηρικτής της αφάνειας με αποδοκιμάσει υποτιμητικά
θα πετάξω ως άλλος κουκουλοφόρος μια μολότοφ
στα έγκατα της ερμαφρόδιτης υπνωτισμένης ζωής του
όχι για να ξυπνήσει
αλλά για να νιώσω πως έγινα εμπρηστής για κάτι που αξίζει να το βλέπω να καίγεται
Τα πρωινά θα φουτίζω πάνω σε γέρικα μουστάκια
σε καράφλες αγυάλιστες
που η φύση τις τοποθέτησε άστοχα κι άδικα σε υδροκέφαλα κρανία
Οι εικόνες του πρωινού είναι ανεπανάληπτα αδόκιμες
αλλά πάντα δεμένες με αλυσίδες βαρυποινίτη την εμπορευματοποίηση της Κατίνας
με τσεμπέρια ταγάρια αθώο αναλφαβητισμό επιλεκτικές μανούβρες
μεταξύ μπαγιάτικου μουστοκούλουρου χρυσής θήκης δοντιού κι ατέρμονα φιλιά
στον γυάλινο κόσμο τη σιλικόνης και του αν έπλυνε τον κώλο του
ο κατεργάρης παρουσιαστής της λαχειοφόρου αγοράς στις 10 πμ
Το μεσημέρι μου ανήκει στην θεόσταλτη εξομολόγηση
στον στραβισμό των αστρικών πολυμέσων μεταξύ Δια και Ποσειδώνα
γιατί απλά η ζωή μου κρέμεται απ' τα δόντια ενός φαλαινοθηρικού
που χαϊδεύοντας λαμπόγυαλο φαρδαίνει κώλο
Μέχρι το βράδυ θα έχει ιδρώσει το χέρι απ' το κούνημα που λεκιάζει
και φθείρει την αξιοπρέπεια κάθε σοδομιστή
ανήλικων μερκετινίστικων αντιλήψεων περί αισθητικής
και για να κυριολεκτούμε περί τηλεοπτικής
Δεν θα αντέξω μέχρι το βράδυ
Θα δω τη συνέχεια στο νοσοκομείο
Ραντεβού εκεί
Εκεί που ο τηλεοπτικός οργασμός είναι ένας ήσυχος
σίγουρος αργός θάνατος
Γιατί δεν μου μένει πια οξυγόνο να κεράσω τον φίλο που πνίγεται
στο μπλαζέ ανασηκωμένα αποτριχωμένο φρύδι μιας scutwoman;