stat

Going back to my boots



















Ρίζες είμαστε
στην υστεροβουλία των προγόνων μας
Φταίω και γελάω
κλαίω γιατί φταις
Ο χρόνος κάθεται τεμπέλης στη ρίζα του δέντρου
σαν τη κοπριά που βρωμάει και θρέφει
Τ' οξυγόνο που αναπνέεις είναι κλεμμένο
από τις αναμνήσεις
Νερό πουθενά
Φωτιά εκδικητική ταΐζει την απόγνωση
και την θλιβερή εικόνα της
Το γαλάζιο είναι χρώμα και βουνό
Θέλει να 'σαι και όχι να γίνεις για να το κοιτάξεις
Εκεί θα ανέβουν ψυχές
που ζήσανε την ομορφιά του θανάτου τους
τόσες και τόσες φορές
Η υστεροφημία κάποιες στιγμές
ξεγεννά τα παιδιά της απόγνωσης
Τι μπορείς να πάρεις από μένα
δαγκώνοντας με θυμό και μοναξιά την σάρκα μου;
Δεν φταίω εγώ εξοχότατε!
Η μαμά μου φταίει που δεν με βύζαξε
τότε που είχε βάλει κάτι πράγματα στα βυζιά της
που μοιάζανε με φρουί ζελέ
κι ο μπαμπάς
μαλακιζόταν τα βράδια μπροστά στη τηλεόραση
γιατί δεν είχε χρόνο να παίξουμε
Αυτοί είναι οι ένοχοι
Και δεν έχουν ζητήσει ένα συγνώμη ακόμα τα καθίκια
Δεν μπορούν να συνεννοηθούν πάραυτα αναγνώστη μου
με τους ανθρώπους
γιατί το εγώ ξέρει να σκαλίζει την μύτη τους αριστοτεχνικά
μπροστά στον αυτοκράτορα
Ξέρει ποια είναι η τελευταία μου επιθυμία πριν πεθάνει αυτό
"Η κάμερα ακόμα τραβάει;"
Ευχαριστώ!
Τα είπα καλά η να το πάμε απ΄την αρχή;