stat

Άκου την εικόνα

























Λίγες φορές είναι αυτές
που χώνεις το πρόσωπό σου
σε πρότυπα εικόνων που δεν σιχαίνεσαι
με την καρδιά σου να χτυπάει ηδονικά
και λες "το ζω ξανά"
Ζω αυτό που ψάχνω μέσα απ' το ζάπινγκ της τηλεόρασης
αυτό που τρυπάει εύηχα τ΄αυτιά μου σε κουβέντες καταναλωτικές
στημένες στη φωνή
που ξέρει να κλέβει το ιδανικό της απώλειας του μυαλού στο ραδιόφωνο
Ζω την εναρμόνιση του... "δεν με αφήνει αυτός ο ήχος αυτός ο στίχος
να σκεφτώ ρηχά
να εμπνευστώ πολυδιάστατα και να γράψω να μιλήσω να ταξιδέψω
εκεί που νιώθω ασφαλής
Εκεί
Στην ενδοχώρα των τρελών λογισμών στο ανείπωτο που δεν κατανόησα ακόμα
στην εξιδανίκευση του απομυθοποιημένου
Ξεχνάς τον ρόλο του κομπάρσου που θα συνεχίσεις να παίζεις για λίγο
και νομίζεις πως η συγκομιδή της αγάπης είναι λόγια βλέμματα, χάδια
κι άλλα ανθρώπινα καλούδια
αρνούμενος να βγεις απ΄την κοσμοσυρροή της θαλπωρής του ωραίου
της πλαστικής σιγουριάς και της μεταξένιας εικόνας
Απολογείσαι στον εχθρό εαυτό σου και λες..."Βαρέθηκα! Σιχάθηκα!"
Η ισορροπία κοιμάται σε μουσικές που δεν ακούσαμε ακόμα
σε στίχους που δεν γράφτηκαν ποτέ σε φαντασμένες εικόνες
που δεν τις έχει γεννήσει κανένας ανθρώπινος εγκέφαλος"
Έχω το καρφί και το πέταλο μου πεταμένα στην αποθήκη των περιστάσεών
και πάντα θα μου φταίνε οι άλλοι για όσα δεν έχω ακόμα νικήσει
στην αρένα που έφτιαξα πάνω σε τεντωμένα σχοινιά"
Αυτό ας ειπωθεί ξεκάθαρα
Το καλό είμαστε εμείς
Το κακό είναι οι άλλοι
Το κακό είμαστε εμείς
Το καλό είναι οι άλλοι
Πρόζα είναι όλα αυτά
Είναι σαν τα λόγια του ποιητή που δεν κατανοείς μετά από 40 αναγνώσεις
Σαν την καλοδουλεμένη φωνή του εκφωνητή
που δεν σε αφήνει να ζήσεις απλοϊκά 
Είναι σαν το επόμενο τραγούδι που τ' ακούς πρώτη φορά
και το ράβεις για πάντα πάνω στο πετσί σου
Για πάντα είναι αυτό που είμαι που είσαι που είναι
που ήταν και θα είναι