stat

Δωράκι




















Ο λόγος μπερδεύει τη μνήμη
σαν πλάνισμα ξύλου
Ο φόβος
είναι το σκιαγράφημα των παλμών της καρδιάς
για κάτι που δεν το επινοείς
δεν το ελέγχεις
και βρωμάει απαίσια
Σιωπή ντυμένη με μπρατσάκια θαλάσσης
περιβολή αστεία
στο μπούστο της χίμαιρας και της κακίας
εξολοθρεύει την ευαισθησία των ανθρώπων
Αναρωτιέμαι τα πρωινά μου
για πόσο αυτή η τόσο περιθωριοποιημένη κατάντια
θα στύβει σαν βρεγμένο ρούχο τα μυαλά των όντων
Κατάρες
αρρώστιες
θάνατοι
Συνοδευόμενα με ένα ευχολόγιο
που μοιάζει με θεϊκή σπρωξιά
σε χώρο ψυχοπαθολογικής ταφής του καθενός
Ο θάνατος είναι δίκαιος
ακόμα και γι' αυτούς
που άθελά τους σε αφυπνίζουν με θάνατο
Φαντάζομαι μια πτυχή μεταξένιου υφάσματος
να διαπερνά τους κροτάφους σαν ξυράφι
είναι η εικόνα της κάθαρσης
από την λέρα του προηγούμενου ποστ
Φαντάσου τον θάνατο της γης
το τέλος των ανθρώπινων δεινοσαύρων
σ' ένα στιγμιαίο κατακλυσμό από βροχή και πάγο
από ανάγκες κι ευχολόγια
Μια τσίχλα κολλημένη κάτω απ' το θρανίο
Πρωινά ξυπνήματα
κουρδισμένα στη διαπασών της σκλαβιάς
Παράταιρος εσωτερισμός στο ΚΤΕΛ της γραμμής
Ανθρώπων έργα 
Μα δεν είναι αρκετά  να νικήσουν
την αναγέννηση του σαρκοβόρου πνεύματος
Το δώρο της επίγνωσης είναι ο θάνατος του εγώ
Χαμένα όλα από χθες