stat

Μικρό φευγιό





















Γιατί πρέπει να με ανεχτείς ακόμα;
Γιατί να σβήνεις το τελευταίο σου τσιγάρο
πάνω στο σώμα μου με αγάπη και λαγνεία;
Ζητούσα την αγνή εξιλέωση του ουρανού μου
μέσα από κομμάτια ανεμελιάς και δικαίωσης
Λέω πως οι βρώμικες εικόνες μου
είναι ζωγραφισμένες στο κορμί σου
γιατί το βλέπω το ποθώ με μάτια που σου μιλάνε
Μια εικόνα που δεν με γιατρεύει δεν με νικάει
δεν με παγώνει στον χειμώνα μου
Τα κύτταρα μου αρρωστημένα
βαδίζουν με βήμα παρέλασης
μπροστά απ' τους επίσημους
υγρούς καθρέπτες των ματιών σου
Κι η αγάπη μου λειψή κι ερμαφρόδιτη
για σένα
Εντελώς κουρασμένος κι ένοχος
αποκοιμάμαι
με συνείδηση δούλα στο κεντρί σου