stat

Pantomime

 

 Η συγκίνηση επωάζεται και γιατρεύει την απορία
Γιατί εγώ και όχι κάποιος άλλος;
Μικρές φιγούρες
με το χάραγμα της επιβίωσης στο πρόσωπο της σιωπής
Είναι τα όνειρα το φιτίλι
σαν μια άχνα σκορπισμένη στην γωνιά του δρόμου
Σιωπή κι αμέριστη ανοησία για πολλούς
Το σώμα μιλά για σκιερούς γεμάτους δάκρυ τρόπους
Το δέος κι η εξαργύρωση είναι τα όνειρα που γελούν
Φίλος απ' την παλιά εποχή ήταν
Ήξερε ν' ακουμπά αξίες και νοήματα με την σιωπή
Θέλεις να φωνάξεις 
Μα ποιος να σ' ακούσει σήμερα
Μόνο αυτό έμεινε δίπλα να υπάρχει 
Η σιωπή
Γέλιο και δάκρυ στην κατάψυξη
Αυτά ποιος τα γνωρίζει
Τι ερώτηση θα κάνατε΄στην Παντομίμα;
Ποιος πρέπει να πάει σπίτι του
ξέροντας ότι το ποτήρι είναι μισοάδειο και όχι μισογεμάτο
Μα φυσικά η Παντομίμα
Η σιωπή της δένει τις σιωπές μας
Το σώμα που μιλά λύνει το σχοινί που δένει τα όνειρα
Ήταν όμορφα μαζί της
Μια γαλήνια σιωπή μες τη σιωπή μας
Κι αυτός ένα ψίχουλο στα πόδια
Η σιωπή του μια ατομική βόμβα σε θεμέλια βολεμένης ζωής
Μίλα μου
Εσύ ξέρεις να μη φοβάσαι τη σιωπή
Δώσε μου λίγη απ' αυτήν να μάθω να μιλώ
Να μάθω να ζω