stat

Μπαλκόνι



















Σκέφτομαι
Αναζωπυρώνω τις ανταύγειες των χρωμάτων
με πρόσωπα
κι εκατομμύρια λέξεις
Πάση δύναμη σκορπάει και χάνεται
σ' ένα μπαλκόνι φωτεινό
σε πόλεις φωτισμένες
Ένα θηλυκό ερείπιο
κοιτά τα πύρινα μάτια της λήθης
κι αποσπογγίζεται βουβά
Σε ζήτησα
δεν ήρθες
Που ήσουν όταν η ανάγκη σε καλούσε
Και πάλι σ' αγαπώ
Τρυφερή ανάκριση με λέξεις που επαναλαμβάνονται
Μια ένωση με το αύριο που δεν το σκότωσαν οι μέρες
Μόνο φεγγάρια θάλασσα και ήλιος προδίδουν την ουσία
που τρέχει σαν μέλι απ' το βάζο της ζωής
Πόσο θα μιλάει ακόμα αυτή η ζάλη της αποχαύνωσης
στο αυτί της θεωρίας 
Φαντασία κολασμένη
σφαίρα στο όπλο του ληστή
Ξεχνάς τι σου απάντησα όταν μόνη σου σε βρήκα
Νεράιδα του ύπνου και τις λησμονιάς μου
Τον ιστό μου στα λευκά σου πέπλα ξεδιπλώνεις
κοράλλια χρυσά μες τον βυθό σου συναντώ
και τη γραμμή των λογισμών μου προστατεύεις
Είσαι εσύ
Σ' ότι αγαπώ
Την αύρα σου νοιώθω να τυλίγει τον έρωτα με την σιωπή μου
Γυμνός
Και ποια ντροπή να σου προσφέρω
χωρίς να ξέρω πως πρέπει να σταθώ να σε θαυμάζω
Σιώπα μου λες κι άνοιξε τις πόρτες των ανέμων
γίνε χαρτάκι ο αέρας να σε πάρει
Μάγισσα των δυνάμεων
γυναίκα των θεών
Ένα σκουπίδι ακόμα στα πόδια σου τι να το κάνεις;