stat

Nihilism
















Η μοναξιά είναι μια μπλε σφραγίδα
Το εγκώμιο της
πλέχτηκε προτού γεννηθούν οι ελπίδες
Ένας γκαζοτενεκές τρύπιος
κι ο αέρας να περνά απ' εκεί μέσα
καθαρός
Ροές στο χάσμα
ναυαγισμένου νοήματος
Πέρασαν οι εποχές της απλυσιάς
μα όλα ακόμα
μες την βρωμιά είναι ντυμένα
Ερείπια αγαπημένα
τόπος λατρείας
μνημεία ανθρώπινα κατοπινά
σαν θα μιλήσουν την γλώσσα τους
ματώνουν
Κι αν έρθει ο έρωτας
να σπάσει την πόρτα του θανάτου
αυτόχειρες θα γίνονται
γιατί είναι ευλογημένοι
Σε πνίγει
σε δείχνει το φως
που μοιράζει η ομορφιά
σε πράσινα λιβάδια πεζοδρομίων
Να μοιράσω
να μοιραστώ
να μοιραστούμε
θέλω
θέλεις
πρέπει




για το καλό που δεν είδαμε σωστά ...