stat

Anima disperata



Ανάβεις τσιγάρο
Ξεκινάς να γράφεις μες τη σιωπή για την ομορφιά του αδιαίρετου
Γιατί τόση σιωπή αναρωτιέσαι
Γιατί χάθηκαν οι φωνές των αγγέλων
Γιατί ο κόσμος δειλιάζει
ν' αποδεχτεί έννοιες που καθορίζουν την μεταμέλεια του μυαλού
Είναι οι δικές μου ανάγκες δίκοπο μαχαίρι στην φωτιά που μας καίει;
Θα μπορούσα να φοβάμαι να κρύβομαι να λογοδοτώ μα δεν το κάνω
Μπορείς να 'σαι κι εσύ ότι επιθυμείς, μα δεν το κάνεις
Θέλει θάρρος για να ζεις
Θέλει θάρρος να πεθάνεις
Κουρασμένες αλαζονείες κι ένας εξυπνακίστικος χορός
γύρω από κουφάρια αδύναμων κι ευαίσθητων ανθρώπων
Θα σου πιω το αίμα μικρό ανθρωπάκι
και θα ρεύομαι τις πληγές σου και τις αδυναμίες σου όλο το βράδυ
Μετά σιωπή
Η σιωπή των αθανάτων που ξεπροβοδίζουν εμάς τους κληρονόμους
Η σιωπή των ματιών που ζητάνε την αγάπη μας
Ένας κύκλος γύρο απ' τον εαυτό μας
Φύλο που καθορίζει τη φύση μας και την απόφαση να το παλέψουμε
για ένα, δυο, άντε τρεις σκοπούς αν υπάρχει φαντασία
Ψευδαίσθηση η αγάπη
Μια μάνα κι ένας πατέρας... αυτό είναι όλο
Μωρό μου 
λουκουμάκια
ζουζουνομάντολες κι ένα μετερίζι ατελείωτης ανοστίλας
με λάβαρο την αγάπη που δεν πήραμε
Θα κοιταζόμαστε λέει μέχρι να πεθάνουμε και δεν θα αλλάζουμε κουβέντα
Εγώ είμαι ο κατάλληλος για σένα θ' ακούς
κι εσύ δεν πρόλαβες να μακιγιαριστείς
Ναι αυτό με πληγώνει
Ένα πρότυπο που γκαστρώθηκε απ' τον φανατισμό
και γεννάει σαν τρελό κάθε μέρα ιδέες στερεότυπα κι υπεραπλούστευση
για το πως πρέπει να τρώμε να περπατάμε να ντυνόμαστε να μιλάμε
να κρατάμε τα γεννητικά μας όργανα όταν πάμε τουαλέτα
Αν υπάρχει μια λέξη που ανεβαίνει στα χείλη μου 
είναι η λέξη έλεος
Θέλει θάρρος για να ζεις 
Θέλει θάρρος να πεθάνεις
Ο οδυρμός σου φταίει και τα λες έτσι μικρό ανθρωπάκι
Πόσο θάρρος ν' αντλήσω απ' τη ζωή που διδάχτηκα
Πόση αλήθεια κρύβει ο θάνατος του εγώ
Το μόνο που έμαθα είναι ότι ο ναρκισσισμός το εγώ κι η ξιπασιά μας
είναι το τελευταίο κάστρο που πέφτει λίγο πριν τον θάνατο μας
Πόσο απέχει αυτό απ' την κάθαρση
Πως να βάλεις στο ίδιο τσουβάλι το φως και το σκοτάδι
Θα μου πεις... ποια εποχή εξιδανίκευσε στη πράξη τη ζωή και τον θάνατο
Είναι σαν το δέρμα της γυναίκας που όσο είναι νέα είναι σφιχτό και βελούδινο
Ένας συνδυασμός θείας χάρης και πεντάλεπτου οργασμού
Μακριά από τους ρήτορες της κούρασης τη ρηχή διαπαιδαγώγηση
τις καταναλωτικές πορείες στα super market τη συλλογή κουπονιών
και μια κρυφή μεριά του καθενός μας που δεν τη μοιράσαμε ποτέ
Φίλοι των καιρών
Τα πρόσωπα σας λάμπουν από την ομορφιά που σας δάνεισαν
Θέλει θάρρος να ζεις
Θέλει θάρρος να πεθάνεις
Στον καιρό του πολέμου που δεν κηρύχθηκε ποτέ αλλά καλά κρατεί
Τι κι αν διαθέτει η στρατιά σου τα πιο σύγχρονα όπλα
Τι κι αν ο εχθρός σε πολεμάει με ρόπαλα και σφεντόνες
Είναι πόλεμος που δεν έχει νικητές και νικημένους
Γιατί...
Θέλει θάρρος για να ζεις
Θέλει θάρρος για να πεθάνεις